Μετά από τρεις καταστροφικές ελαιοκομικές περιόδους, όπου λόγω της παρατεταμένης ανομβρίας η παραγωγή ελαιόλαδου στο Νομό Λασιθίου κυμάνθηκε μεταξύ 25%-30%, ο φετινός όψιμος χειμώνας, με τις καλές βροχοπτώσεις που ήρθαν την πιο κατάλληλη στιγμή, βοήθησε πάρα πολύ στο να «ξυπνήσει» ο Λασιθιώτικος ελαιώνας, να δώσει μια εξαιρετική ανθοφορία στις αρχές της Άνοιξης και να συνεχιστεί ομαλά μέχρι σήμερα η καρπόδεση στις περισσότερες περιοχές του Μεραμπέλλου, της Σητείας και της Ιεράπετρας, χωρίς να λείπουν και οι ορεινές περιοχές όπου υπάρχουν κάποια φαινόμενα σχινοκαρπίας.
Η μικρή παραγωγή λαδιού τα τρία προηγούμενα χρόνια και το «ναυάγιο» των επιδοτήσεων στα περισσότερα χωριά του Ν. Λασιθίου, όπου είχαν μονοκαλλιέργεια την ελιά, ανάγκασαν τους ελαιοπαραγωγούς να αλλάξουν επάγγελμα και πολλοί να παρατήσουν τα λιόφυτά τους, αφού δεν τους εξασφάλιζαν ένα σίγουρο και καλό αγροτικό εισόδημα.
«Ήρθε όμως ο όψιμος βροχερός χειμώνας να αλλάξει την εικόνα του Λασιθιώτικου ελαιώνα και η πλούσια ανθοφορία των ελαιόδεντρων κατά τους πρώτους μήνες της Άνοιξης μάς υποσχόταν και μια καλή παραγωγή. Η καρπόδεση στις παραλιακές ζώνες και στα χαμηλότερα υψόμετρα των πρώιμων περιοχών, εκεί όπου δεν είχαμε ελιές πέρυσι, έχει πάει πάρα πολύ καλά, ενώ οι όψιμες περιοχές στα μεγαλύτερα υψόμετρα των ορεινών όγκων δείχνουν μια μικρή καθυστέρηση στην καρπόδεση και για τον λόγο αυτό δεν έχουμε ακόμα μια πολύ καθαρή εικόνα. Εκτιμώ, ωστόσο, ότι τούτη η ελαιοκομική περίοδος, που έχει ξεκινήσει με πολύ καλές προοπτικές για όλο το Νομό Λασιθίου, μπορεί να φτάσει κοντά στους 30.000 τόνους, τη στιγμή που η καλύτερη παραγωγική χρονιά ήταν κοντά στους 34.000 τόνους. Ελπίζω να μην έχουμε ακραία καιρικά φαινόμενα και μεγάλες ζημιές από τα αδέσποτα κοπάδια αιγοπροβάτων στους ορεινούς και ημιορεινούς όγκους. Τα τρία προηγούμενα χρόνια της ανομβρίας ο Νομός Λασιθίου δεν ξεπερνούσε σε παραγωγή τους 7.000 τόνους ελαιόλαδου», μας είπε ο τυποποιητής ελαιόλαδου κ. Γιώργος Νικολαράκης.
Στις ορεινές, πιο όψιμες περιοχές, όπως είναι η Καλαμαύκα, οι Μάλλες και το Ορεινό, η καρπόδεση δεν είναι τόσο καλή όσο στον κάμπο της Ιεράπετρας.
«Στην Καλαμαύκα είναι νωρίς για να βγάλουμε ακριβή συμπεράσματα. Τώρα αρχίζουν να φαίνονται οι ελιές. Σε κάποιες περιοχές πάνω από το χωριό μας έχουμε ακόμη ανθοφορία. Πιστεύω ότι καλή παραγωγή θα έχουν εφέτος όσοι έχουν τη δυνατότητα να αρδεύουν τα λιόφυτά τους και μετά την καρπόδεση, για να μην έχουμε το φαινόμενο της καρπόπτωσης εξαιτίας της αφυδάτωσης από τις υψηλές θερμοκρασίες», μας είπε ο μελισσοκόμος και ελαιοπαραγωγός κ. Κώστας Κρασσάς.
Στην Ανατολική ορεινή Ιεράπετρα, η εικόνα των λιόφυτων είναι σαφώς καλύτερη σε σχέση με τα τρία προηγούμενα χρόνια.
«Στην Τοπική Κοινότητα του Ορεινού, στο ελαιουργείο του Συνεταιρισμού μας, τα τρία προηγούμενα χρόνια η παραγωγή μας κυμάνθηκε από 50-70 τόνους λαδιού.
Με την καρποφορία που έχουμε εφέτος, αν και σε κάποιες περιοχές έχουν εμφανιστεί και φαινόμενα σχινοκαρπίας, θα ξεπεράσουμε τους 200 τόνους, εφόσον έχουμε καλό πρόγραμμα δακοκτονίας και δεν σημειωθούν ακραία καιρικά φαινόμενα τους ζεστούς μήνες του καλοκαιριού», μας είπε ο πρόεδρος του Ελαιουργικού Συνεταιρισμού Ορεινού κ. Μανόλης Παπαδάκης.
Πάμε σε χρονιά βεντέμας
Συνήθως ο πρώτος δολωματικός ψεκασμός κατά του δάκου της ελιάς στην πρώιμη παραλιακή ζώνη του Νομού Λασιθίου γίνεται μετά τις 15 Ιουνίου, σε περιόδους που αναμένεται βεντέμα, όπως είναι η τρέχουσα σεζόν.
«Εμείς θα αναρτήσουμε τις δακοπαγίδες μας για πρώτη φορά την ερχόμενη Δευτέρα, 8 Ιουνίου, για να δούμε τις πρώτες δακοσυλλήψεις. Εφέτος θα κάνουμε μόνο μία αλλαγή την εβδομάδα στις δακοπαγίδες, η οποία εκτιμώ ότι δεν είναι αρκετή για να έχουμε μια σαφή εικόνα των πληθυσμών του δάκου.
Μέχρι σήμερα βλέπουμε ότι έχουμε μια πλούσια καρποφορία στις πρώιμες παραθαλάσσιες περιοχές, ειδικά εκεί όπου πέρυσι δεν είχαμε ελιές.
Στα υπόλοιπα ορεινά και ημιορεινά διαμερίσματα, η καρπόδεση έχει καθυστερήσει και υπάρχουν περιοχές όπου έχουμε ακόμη ανθοφορία.
Αυτό που διαπιστώνουμε στο μεταξύ εμείς που γυρίζουμε σε όλη την περιοχή είναι ότι υπάρχει μια ανησυχητική εγκατάλειψη των ελαιώνων από τους ελαιοπαραγωγούς, που τα προηγούμενα χρόνια πλήρωναν πολλά χρήματα για να καλλιεργήσουν τα ελαιόδεντρά τους, χωρίς να πάρουν κάποιο εισόδημα. Οι ηλικιωμένοι δεν έχουν σε ποιους να τα δώσουν για να συνεχίσουν να τα καλλιεργούν και οι νέοι προτιμούν να δουλέψουν ντιλιβεράδες αντί να καλλιεργήσουν τη γη των γονέων τους. Οπότε συμπεραίνουμε ότι η ελαιοκομία συρρικνώνεται και το εθνικό μας προϊόν απαξιώνεται ακόμη και από εκείνους που μεγάλωσαν σε πλούσια λαδοχώρια σε όλη την Κρήτη», καταλήγει ο παγιδοθέτης κ. Γιάννης Μαστοράκης.
Πετάσης Νίκος
Πηγή : Νέα Κρήτη
