Οι φετινές όψιμες βροχοπτώσεις στο Ν. Λασιθίου έχουν βοηθήσει στην πλούσια ανθοφορία των μελισσοκομικών φυτών και των δασικών δέντρων, ενώ ελπίδες γεννά και η άνθιση των θυμαριών μετά από την τριετή περίοδο της ξηρασίας που είχε προηγηθεί στην Ιεράπετρα και στη Σητεία.
Η θυμαροχρονιά στο Νομό Λασιθίου γεννά επίσης την ελπίδα για βελτίωση της συναδελφικότητας των μελισσοκόμων, που κάποιες φορές διαγκωνίζονται για την τοποθέτηση των κυψελών τους στην πιο προνομιακή θέση.
«Η φετινή μελισσοκομική χρονιά στο Λασίθι μάς γεμίζει αισιοδοξία και ελπίδα. Οι απέραντοι θυμαρότοποι της Σητείας, αλλά και ανατολικά της Ιεράπετρας μέχρι τον Γούδουρα, έχουν ντυθεί στα μπλε χρώματα του θυμαριού, χαρίζοντας μια πλούσια ανθοφορία που είχαμε χρόνια να συναντήσουμε. Ύστερα από αρκετές δύσκολες χρονιές, που άφησαν βαθύ το αποτύπωμά τους στους μελισσοκόμους του τόπου μας, η φετινή εικόνα έρχεται να μας θυμίσει ότι η φύση, όταν το θελήσει, ξέρει να ανταμείβει την υπομονή, την επιμονή και τον καθημερινό μόχθο. Η έντονη παρουσία των ζωντανών θυμαριών μάς επιτρέπει να ελπίζουμε ότι ίσως καταφέρουμε να αναπληρώσουμε ένα μέρος από τα χαμένα των προηγούμενων ετών. Και αν οι καιρικές συνθήκες συνεχίσουν να είναι ευνοϊκές και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, τότε ίσως η φετινή χρονιά αποδειχθεί μια από τις καλές χρονιές για το πολύτιμο θυμαρίσιο μέλι του τόπου μας.
Μαζί, όμως, με την ελπίδα, αναδύονται και νέες προκλήσεις. Η πλούσια ανθοφορία έχει οδηγήσει πολλούς μελισσοκόμους στις ίδιες περιοχές, δημιουργώντας, σε αρκετές περιπτώσεις, εντάσεις και διαφωνίες. Υπάρχουν μελισσοκομικές θέσεις που διατηρούνται εδώ και πολλά χρόνια από συναδέλφους, οι οποίοι με κόπο, συνέπεια και σεβασμό έχουν συνδέσει την παρουσία τους με αυτούς τους τόπους. Τα προηγούμενα χρόνια, εξαιτίας της μειωμένης ανθοφορίας, αρκετές από αυτές τις θέσεις δεν αξιοποιήθηκαν όπως παλαιότερα. Φέτος, όμως, η καλή χρονιά οδήγησε αρκετούς συναδέλφους να εγκαταστήσουν τα μελίσσια τους στις ίδιες περιοχές, γεγονός που έχει προκαλέσει προστριβές και δυσάρεστες καταστάσεις», μας είπε η βιολόγος κ. Βασιλική Αντωνίου, γραμματέας του Μελισσοκομικού Συλλόγου Ν. Λασιθίου.
Η μελισσοκομία, όμως, δεν είναι μόνο παραγωγή. Είναι παράδοση, είναι σεβασμός, είναι σχέσεις ανθρώπων που μοιράζονται τις ίδιες αγωνίες, τις ίδιες χαρές και την ίδια αγάπη για τη μέλισσα.
«Γι' αυτό και είναι σημαντικό να υπάρχει διάλογος, κατανόηση και αλληλοσεβασμός μεταξύ όλων μας. Ένα ακόμη ζήτημα που έχει ανακύψει αφορά εκτάσεις που έχουν μισθωθεί από κτηνοτρόφους ως βοσκότοποι και στις οποίες, σε ορισμένες περιπτώσεις, τοποθετούνται μελισσοσμήνη χωρίς να έχει προηγηθεί ενημέρωση ή συναίνεση των πραγματικών ιδιοκτητών της γης. Είναι απαραίτητο να θυμόμαστε ότι ο σεβασμός στην ιδιοκτησία και η σωστή συνεννόηση με όλους τους εμπλεκόμενους αποτελούν βασική προϋπόθεση για την ομαλή συνύπαρξη και την αποφυγή παρεξηγήσεων.
Παρότι η νομοθεσία δεν καθορίζει αποστάσεις μεταξύ γειτονικών μελισσοκομείων, ίσως θα έπρεπε εμείς οι ίδιοι, με αίσθημα ευθύνης και συναδελφικής αλληλεγγύης, να προσπαθούμε, όπου αυτό είναι δυνατό, να διατηρούμε κάποιες άτυπες αποστάσεις της τάξης των 150 έως 500 μέτρων. Με τον τρόπο αυτό θα μπορούσαμε να περιορίσουμε την υπερσυγκέντρωση μελισσιών και την επικάλυψη των βοσκοτόπων.
Γνωρίζουμε, βέβαια, όλοι ότι τόσο στους θυμαρότοπους όσο και αργότερα στα πευκοδάση οι διαθέσιμοι χώροι είναι περιορισμένοι και πολλές φορές η τήρηση αυτών των αποστάσεων είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Ωστόσο, η καλή διάθεση, η συνεννόηση και ο αμοιβαίος σεβασμός μπορούν να δώσουν λύσεις εκεί όπου οι κανόνες από μόνοι τους δεν αρκούν.
Παράλληλα, οφείλουμε να τηρούμε με συνέπεια τις προβλεπόμενες από τη νομοθεσία αποστάσεις από δρόμους, κατοικίες και χώρους ανθρώπινης δραστηριότητας. Η υπεύθυνη στάση όλων μας προστατεύει όχι μόνο τους πολίτες, αλλά και την ίδια τη μελισσοκομία, ώστε ο κλάδος μας να μην γίνεται άδικα στόχος παραπόνων ή αρνητικών σχολίων.
Ως Μελισσοκομικός Σύλλογος Λασιθίου πιστεύουμε ότι η δύναμη της μελισσοκομίας βρίσκεται στην ενότητα των ανθρώπων της. Ας μην επιτρέψουμε σε μια καλή ανθοφορία να γίνει αιτία διχασμού. Ας τη δούμε ως μια ευλογία της φύσης που μπορεί να μας ενώσει, να μας δώσει ελπίδα και να μας θυμίσει ότι, όπως οι μέλισσες εργάζονται συλλογικά για το κοινό καλό, έτσι και εμείς οφείλουμε να πορευόμαστε με συνεργασία, αλληλεγγύη και σεβασμό. Γιατί η μέλισσα δεν μας διδάσκει μόνο πώς να παράγουμε μέλι, μας διδάσκει και πώς να συνυπάρχουμε», καταλήγει η κ. Βασιλική Αντωνίου.
Άργησαν να ανθίσουν τα θυμάρια παρά τις καλές βροχές
Σε περιοχές που έχουν ένα σχετικό υψόμετρο, και στην Ιεράπετρα και στη Σητεία, δεν έχει ανθίσει ακόμη 100% το θυμάρι, όπως θα περίμενε κανείς λόγω των βροχοπτώσεων.
«Ο λόγος που έχουμε αυτή τη στιγμή ζωντανά και καλά ανθισμένα θυμάρια μόνο στις παραλιακές ζώνες, από την Ιεράπετρα μέχρι τη Σητεία, είναι η θερμοκρασία. Όσο ανεβαίνουμε σε κάποιο υψόμετρο, βλέπουμε να καθυστερεί κατά έναν μήνα περίπου η ανθοφορία των ορεινών θυμαρότοπων. Από τις αρχές της Άνοιξης μέχρι τώρα οι θερμοκρασίες, ειδικά τη νύχτα, ήταν πολύ πιο χαμηλές από το συνηθισμένο.
Σίγουρα βρισκόμαστε σε καλύτερη κατάσταση από τα 3 προηγούμενα άνομβρα χρόνια, εμείς όμως περιμέναμε πολύ καλύτερη και πολύ πιο πρώιμη ανθοφορία, γιατί τώρα έχουμε χάσει τουλάχιστον μια γέννα μελισσών. Όσοι συνάδελφοι έχουν μεταφέρει τις κυψέλες τους στα ορεινά για το ανοιξιάτικο πεύκο έχουν ζοριστεί, λόγω του κρύου της νύχτας, πάρα πολύ, με αποτέλεσμα να έχουν μειωμένους πληθυσμούς μελισσών.
Τώρα, με την ανθοφορία των θυμαριών, προσπαθούν οι μέλισσες να γεννήσουν και να αναπληρώσουν το χαμένο έδαφος. Εφόσον ολοκληρωθεί σωστά η περίοδος της ανθοφορίας των θυμαριών και στις πιο ορεινές περιοχές της Σητείας και της Ιεράπετρας, πιστεύω ότι θα πάμε γενικά καλά στο Ν. Λασιθίου», πρόσθεσε ο πρόεδρος του Μελισσοκομικού Συλλόγου Λασιθίου κ. Κώστας Κρασσάς.
Πετάσης Νίκος
Πηγή : Νέα Κρήτη
