Ο Γιώργος Γαλανάκης γεννήθηκε στη Σητεία το 1953. Είναι πτυχιούχος της Κτηνιατρικής Σχολής του ΑΠΘ και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος από το INRA (Παρίσι). Είναι παντρεμένος με την Αλίκη Παπαβασιλοπούλου και έχουν αποκτήσει τρία παιδιά.
Από το 1982 δραστηριοποιείται στον τομέα της πρωτογενούς παραγωγής στην Ελλάδα, τη Ρωσία και τη Ρουμανία, όπου παραμένει ενεργός έως σήμερα στην παραγωγή ζωοτροφών και χοιρινού κρέατος. Από το 2012 χρηματοδοτεί την Έδρα Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Βουκουρεστίου· σε αναγνώριση της προσφοράς του, το Πανεπιστήμιο του απένειμε τον τίτλο του επίτιμου μέλους. Για οκτώ έτη διετέλεσε μέλος της διοίκησης του Ελληνορουμανικού Επιχειρηματικού Συμβουλίου. Το 2020 ίδρυσε και χρηματοδοτεί την ΑΜΚΕ Στέγη Βιτσέντζος Κορνάρος, η οποία, μέσα στα πρώτα έξι χρόνια λειτουργίας της, έχει ήδη αφήσει ουσιαστικό αποτύπωμα στην κοινωνία της Σητείας. Το Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Σητείας, που θα πραγματοποιηθεί το διάστημα 12-14 Ιουνίου 2026, μας έδωσε την αφορμή για την ακόλουθη συνέντευξη.
H Στέγη Βιτσέντζος Κορνάρος δημιουργήθηκε στη Σητεία, στη γενέτειρα του ποιητή του Ερωτόκριτου. Ποια προσωπική ανάγκη ή εσωτερική παρόρμηση σας οδήγησε σε αυτή την πρωτοβουλία;
Κατάγομαι, όπως ξέρετε, από τη Σητεία. Τα τελευταία πέντε χρόνια περνάω τον περισσότερο καιρό εδώ. Η Σητεία ήταν πάντα η δικιά μου Ιθάκη. Και επειδή αισθάνθηκα την ανάγκη να αναδείξουμε το γεγονός της καταγωγής του Κορνάρου από τον τόπο αυτόν, από εκεί γεννήθηκε η ιδέα να φτιάξουμε τη Στέγη Βιτσέντζος Κορνάρος.
Η Στέγη δεν περιορίζεται στη μνήμη του Βιτσέντζου Κορνάρου, αλλά επιχειρεί να αναδείξει τη διαχρονική σημασία και την επικαιρότητα του Ερωτόκριτου. Τι μπορεί να πει αυτό το έργο στον σύγχρονο άνθρωπο;
Θα έλεγα πολύ απλά πως ο Ερωτόκριτος, όπως όλα τα σπουδαία έργα της λογοτεχνίας μιλά στον σύγχρονο άνθρωπο όπως μιλούσε και στους συγκαιρινούς του. Και σήμερα διαβάζουμε και αγαπούμε τον Θερβάντες, το ίδιο τον Σαίξπηρ – για να μην πάμε ακόμα πιο παλιά, στους Έλληνες κλασικούς.
Στο όραμα της Στέγης αναφέρεται η επιθυμία να γίνει ο Ερωτόκριτος ξανά συστατικό της σύγχρονης παιδείας. Με ποιους τρόπους μπορεί να επιτευχθεί αυτό, ιδιαίτερα για τις νεότερες γενιές;
Στο πλαίσιο μιας προσπάθειας να διευρυνθεί ξανά η παιδεία μας με τη λογοτεχνία. Και στο πλαίσιο μιας κατεύθυνσης αυτής της παιδείας προς μία πολύ παραμελημένη περίοδο της λογοτεχνίας της νεότερης Ελλάδας, την Αναγεννησιακή ή Υστεροαναγεννησιακή, όπως είναι ο Ερωτόκριτος ή η Ερωφίλη ή ο Κατζούρμπος. Υπάρχει εδώ, στα έργα που δημιουργούνται την εποχή της ενετοκρατίας, μια αντίσταση του λαού και της γλώσσας του, που δεν υποτάσσεται και δεν λέει να πεθάνει. Η Στέγη προωθεί το έργο του μεγάλου Σητειακού, του Κορνάρου, με όποιον τρόπο είναι δυνατό.
Φέτος, η Στέγη εγκαινιάζει έναν ετήσιο πολυθεματικό φεστιβαλικό θεσμό. Τι σηματοδοτεί για εσάς η έναρξη του Λογοτεχνικού Φεστιβάλ Σητείας;
Να ξεκινήσω από τους εμπνευστές του Λογοτεχνικού Φεστιβάλ, τη Λουκία Δέρβη και τον Αλέξη Πανσέληνο. Μετά την επιτυχία των δύο Διεθνών Συνεδρίων για τον Ερωτόκριτο που διοργανώσαμε (2022 και 2025) και το ενδιαφέρον που έδειξαν πολλοί Σητειακοί για όσα ερεύνησαν και κατέθεσαν οι πανεπιστημιακοί στις ανακοινώσεις τους, η Λουκία και ο Αλέξης πρότειναν να υπάρξει, στο ενδιάμεσο διάστημα μέχρι το 3ο Συνέδριο, ένας νέος θεσμός που θα κρατούσε ζωντανή αυτή τη σχέση του τόπου με τα γράμματα και τις τέχνες. Καταλάβαμε με την Αλίκη πως αυτή η βασική μας επιδίωξη θα γινόταν ακόμα πιο ενδιαφέρουσα, αν φέρναμε το ντόπιο κοινό σε τακτική επαφή με τη λογοτεχνία, τη μουσική και το θέατρο. Μέσα σ’ αυτά μπορεί θαυμάσια να ενταχθεί και ο Ερωτόκριτος και να επιστρέψει στη λαϊκή χρήση που είχε για αιώνες. Η γενικότερη επαφή και με τις άλλες τέχνες μόνο καλό θα μπορούσε να κάνει στον Κορνάρο, γιατί θα διευρύνονταν οι πνευματικοί ορίζοντες του κόσμου.
Η πρώτη διοργάνωση είναι αφιερωμένη στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία και φιλοδοξεί να γίνει ένας ζωντανός χώρος συνάντησης συγγραφέων, δημιουργών και κοινού. Γιατί επιλέξατε να ξεκινήσει ο θεσμός από τη λογοτεχνία;
Η Σητεία ήταν πάντα η δικιά μου Ιθάκη.
Επειδή και ο Ερωτόκριτος είναι πριν απ’ όλα ένα λογοτεχνικό αριστούργημα, ήταν λογικό να γνωρίσουμε στο κοινό μια ομάδα από είκοσι σύγχρονους «συναδέλφους» –ας το πω έτσι– του Κορνάρου. Ξέρουμε ότι σήμερα η Ελλάδα διαθέτει έναν τεράστιο αριθμό πεζογράφων (και ποιητών, πρέπει να πούμε), που οι ντόπιοι δύσκολα θα έρθουν σε επαφή με το έργο τους, πόσο μάλλον με τους ίδιους.
Το φεστιβάλ φέρνει στη Σητεία είκοσι Έλληνες και Ελληνίδες συγγραφείς του σήμερα, μέσα από τέσσερα στρογγυλά τραπέζια. Πόσο σημαντικό είναι για μια πόλη της περιφέρειας να φιλοξενεί έναν τέτοιον διάλογο γύρω από το βιβλίο και τη σύγχρονη σκέψη;
Αυτά τα στρογγυλά τραπέζια νομίζω θα λειτουργήσουν με δύο τρόπους. Ο ένας είναι πως δίνουν στους καλεσμένους συγγραφείς την ευκαιρία να μιλήσουν για θέματα πολύ σχετικά με την τέχνη τους. Ο δεύτερος είναι πως θα δώσουν και στο κοινό την ευκαιρία να τους κάνει ερωτήσεις ή να εκφράσει τις δικές του απόψεις και γνώμες· και, κατά κύριο λόγο, όσοι έρθουν, να γνωρίσουν τους συγγραφείς αυτούς σαν ανθρώπους.
Η Στέγη επιδιώκει να γίνει σημείο συνάντησης, συνεργασίας, δημιουργίας, εκπαίδευσης και ψυχαγωγίας. Πώς βλέπετε τον ρόλο της μέσα στην καθημερινότητα της Σητείας και όχι μόνο σε μεγάλες επετειακές ή φεστιβαλικές στιγμές;
Θα έλεγα πως η Στέγη θα γίνει –είναι από το 2020 και μετά– ένα πνευματικό κέντρο για τους Σητειακούς και θέλουμε να προσελκύσει και τη νεολαία με τρόπους κατάλληλους για τις νεότερες ηλικίες. Έχουμε κάνει μέχρι τώρα 130 εκδηλώσεις (εκθέσεις, παρουσιάσεις βιβλίων, θέατρο, συναυλίες) και όλες αυτές στη Σητεία, εκτός από μία στην Μπολόνια, δύο στο Ηράκλειο και μία στην Αθήνα… Επίσης, έχουμε εκδώσει 9 βιβλία και θα δώσω εδώ μία πολύ φρέκια πληροφορία: μόλις βγήκε από το τυπογραφείο το βιβλίο Η Σητεία και η περιοχή της, 1870-1970 του Ε. Περρωτή, υπ. Διδάκτορα Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας, ο οποίος είναι υπότροφος της Στέγης.
Είχατε τη στήριξη του Δήμου και της Περιφέρειας;
Τόσο η Περιφέρεια και πόσο μάλλον ο Δήμος, που έχει πολλές φορές βοηθήσει στις εκδηλώσεις μας, έχουν πεισθεί πως η Στέγη Βιτσέντζος Κορνάρος επιτελεί ένα όχι μόνο λασιθιώτικο αλλά παγκρήτιο πνευματικό έργο και μας τίμησαν και στη νέα αυτή προσπάθεια με τη στήριξή τους. Ακόμα περισσότερο αναδεικνύεται η σοβαρότητα αυτής της προσπάθειας, καθώς η υπουργός Πολιτισμού έθεσε το φετινό φεστιβάλ υπό την αιγίδα του ΥΠΠΟ, προσδίδοντας έτσι μια πιο επίσημη αναγνώρισή της.
Κοιτάζοντας το μέλλον, πώς ονειρεύεστε να εξελιχθεί το Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Σητείας; Θα θέλατε να καθιερωθεί ως ένας σταθερός πολιτιστικός θεσμός με πανελλήνια ή και διεθνή ακτινοβολία;
Θα το θέλαμε πολύ, στα δυο χρόνια που μεσολαβούν ανάμεσα σε δύο συνέδρια για τον Ερωτόκριτο, να δείξει ενδιαφέρον ο κόσμος για το φεστιβάλ και να αγαπήσει τον θεσμό, να περηφανεύεται γι’ αυτόν. Η ακτινοβολία για να υπάρξει πρέπει όλα αυτά να επιτευχθούν και όχι μόνο από το φεστιβάλ της Στέγης Βιτσέντζος Κορνάρος, αλλά και από τους ίδιους τους Σητειακούς.
Περισσότερες πληροφορίες για τη Στέγη Βιτσέντζος Κορνάρος και το Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Σητείας μπορείτε να βρείτε εδώ.
Κωνσταντίνα Δρακουλάκου
Πηγή : https://diastixo.gr
