Ο Διονύσης Γιαννακάκης «επιστρέφει» εκεί, απ’ όπου ποτέ δεν έλειψε ποτέ ουσιαστικά, ως μνήμη, αίσθηση, χειρονομία, αντίληψη και τελικά, επιλογή.. Αλλά η Τετάρτη είναι μία πολύ ξεχωριστή μέρα. Γιατί, τα παιδιά του , η Μαρία και ο Μιχάλης Γιαννακάκης εξέδωσαν «Το βιβλίο του Διονύση» που παρουσιάζεται στην αυλή του φιλόξενου Λαογραφικού Ιστορικού Μουσείου, στις 8 το βράδυ.
Μπορεί Διονύσης Γιαννακάκης να έμεινε γνωστός για τις μαντινάδες του, τα γλέντια, το βιολί, τις παρέες και το αστείρευτο κέφι του. Όμως αυτές οι ιδιότητες υπήρχαν μέσα σε έναν άνθρωπο πολύ πιο σύνθετο: ένα ενεργό πολίτη που ανέλαβε σημαντικές ευθύνες, υπηρέτησε θεσμούς και ανθρώπους και άφησε το δικό του αποτύπωμα στη ζωή του τόπου. Το κοινό στοιχείο σε όλες αυτές τις διαφορετικές πλευρές ήταν ίσως αυτό που τον χαρακτήριζε περισσότερο: η βαθιά θετική του ματιά απέναντι στη ζωή και στους ανθρώπους, όπως μας λέει ο γιός του, ο Μιχάλης Γιαννακάκης.
Και αυτό το πρόσωπο του Διονύση Γιαννακάκη , μαζί με την πιο διαδεδομένη-και αληθινή- «εκδοχή», επιχειρεί να διασώσει το βιβλίο «Το βιβλίο του Διονύση», που δημιούργησαν τα παιδιά του, Μιχάλης και Μαρία Γιαννακάκη. Ένα βιβλίο που δεν φιλοδοξεί να αποτελέσει μια οικογενειακή βιογραφία, αλλά μια καταγραφή της πορείας και της παρέας ενός ανθρώπου και, μέσα από αυτόν, μιας ολόκληρης εποχής.
Ο Μιχάλης Γιαννακάκης, μιλώντας για την απόφαση να δημιουργηθεί το βιβλίο, εξηγεί ότι η μνήμη του πατέρα του παρέμενε ζωντανή ακόμη και πολλά χρόνια μετά τον θάνατό του. Όμως η προφορική μνήμη, όσο δυνατή κι αν είναι, κάποια στιγμή χάνεται ή μεταβάλλεται. Έτσι, μαζί με τη Μαρία αποφάσισαν να συγκεντρώσουν όσα περισσότερα μπορούσαν: λόγια του, μαντινάδες, ποιήματα, ιστορίες, φωτογραφίες, μαρτυρίες και στοιχεία από διαφορετικές περιόδους της ζωής του.
Και το ενδιαφέρον είναι ότι το βιβλίο αφήνει κυρίως τον ίδιο τον Διονύση να μιλήσει. Δεν πρόκειται για μια εκ των υστέρων «βιογραφία». Είναι, κατά κύριο λόγο, τα δικά του λόγια, οι δικές του σκέψεις, οι δικές του ιστορίες και η δική του ποιητική ματιά πάνω στη ζωή.
«Έβλεπε το καλό στον άνθρωπο»
Αν υπάρχει, ωστόσο, ένα στοιχείο που ο Μιχάλης θεωρεί ότι βρίσκεται στον πυρήνα της προσωπικότητας του πατέρα του, αυτό δεν είναι ούτε η μουσική ούτε οι μαντινάδες ούτε τα γλέντια.
Είναι η θετική του ματιά απέναντι στη ζωή και στους ανθρώπους.
Ο Διονύσης, όπως τον περιγράφει ο γιος του, αναζητούσε το καλό στοιχείο στον άλλον και όχι το ελάττωμά του. Αγαπούσε την επαφή, την επικοινωνία, την παρέα και τη συντροφικότητα. Και αυτή η στάση, σύμφωνα με τον Μιχάλη, ήταν τελικά που επέστρεφε στον ίδιο την αγάπη των ανθρώπων.
Ίσως γι’ αυτό και η μνήμη του παραμένει τόσο ισχυρή.
Το γλέντι, οι μαντινάδες και οι παρέες ήταν η πιο ορατή έκφραση αυτής της στάσης ζωής. Ο Διονύσης Γιαννακάκης μπορούσε να μετατρέψει μια απλή συνάντηση σε γιορτή, να κάνει μια παρέα να γελάσει, να αφηγηθεί μια ιστορία και να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα που οι άνθρωποι θυμούνταν για χρόνια.
Όμως αυτό είναι μόνο η μία πλευρά του.
Ο ίδιος άνθρωπος και στις θέσεις ευθύνης
Ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο που αναδεικνύεται μέσα από τη συνέντευξη είναι ότι ο Διονύσης Γιαννακάκης δεν άλλαζε χαρακτήρα όταν περνούσε από την παρέα στη δημόσια ευθύνη.
Υπήρξε δήμαρχος, δημοτικός σύμβουλος, πρόεδρος και μέλος φορέων και συλλόγων, ενώ ανέλαβε και την προεδρία του Νοσοκομείου Σητείας σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο.
Και εκεί, όπως περιγράφει ο Μιχάλης, η ίδια προσωπικότητα που αγαπούσε τις παρέες αποδείχθηκε ικανή να ενώσει ανθρώπους, να δημιουργήσει κλίμα συνεργασίας και να υπηρετήσει έναν θεσμό με μεγάλη ευθύνη.
Το γεγονός ότι ακόμη και σήμερα αναφέρεται ως ένας από τους πιο αγαπητούς προέδρους που πέρασαν από το Νοσοκομείο Σητείας αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Γιατί δείχνει ότι η ευθυμία του δεν ήταν συνώνυμη της επιπολαιότητας. Αντίθετα, πίσω από τον άνθρωπο του γλεντιού υπήρχε ένας άνθρωπος με αίσθηση ευθύνης, εργατικότητα, κοινωνική δραστηριότητα και πραγματικό ενδιαφέρον για τον τόπο.
Ήταν ένας άνθρωπος που δεν χρησιμοποιούσε τις θέσεις στις οποίες βρέθηκε για να προβληθεί ο ίδιος. Όπως λέει χαρακτηριστικά ο γιος του, περισσότερο ήταν η προσωπικότητά του εκείνη που έδινε κάτι στις θέσεις ευθύνης που αναλάμβανε.
Μια ολόκληρη εποχή μέσα από έναν άνθρωπο
Το βιβλίο αποκτά έτσι και μια δεύτερη διάσταση. Μέσα από τη ζωή του Διονύση Γιαννακάκη περνά ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνικής και πολιτιστικής ιστορίας της Σητείας.
Οι μουσικοί, οι παρέες, τα πανηγύρια, οι παλιές λέξεις, οι μαντινάδες, οι ιστορίες, οι επαγγελματικές δραστηριότητες, η πολιτική δράση, οι κοινωνικές σχέσεις, ακόμη και οι μικρές καθημερινές περιπέτειες συνθέτουν ένα ψηφιδωτό μιας άλλης εποχής.
Μιας εποχής στην οποία οι άνθρωποι μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα γλέντι σχεδόν από το τίποτα. Μια εποχή στην οποία η παρέα ήταν θεσμός και η μουσική τρόπος επικοινωνίας.
Και ίσως γι’ αυτό το βιβλίο δεν αφορά μόνο όσους γνώρισαν τον Διονύση Γιαννακάκη.
Αφορά και εκείνους που δεν τον γνώρισαν ποτέ.
Γιατί μέσα στις σελίδες του μπορούν να γνωρίσουν κάτι από τη Σητεία που προηγήθηκε της δικής τους εποχής.
«Να βλέπεις το καλό»
Στο τέλος της συζήτησης, ο Μιχάλης επιστρέφει ξανά στην ουσία. Στην παρακαταθήκη που, όπως λέει, άφησε ο πατέρας του στα παιδιά του: να βλέπουν το καλό στους ανθρώπους, να αναγνωρίζουν τα θετικά στοιχεία και να προσπαθούν να κάνουν τη ζωή γύρω τους λίγο καλύτερη.
Αυτό ίσως είναι και το πραγματικό «μανιφέστο» του Διονύση Γιαννακάκη.
Το γλέντι δεν ήταν ο σκοπός. Ήταν το αποτέλεσμα μιας βαθύτερης ανάγκης: να βρίσκονται οι άνθρωποι μαζί, να αγαπιούνται, να επικοινωνούν, να χαίρονται.
Και αυτή ακριβώς η αντίληψη εξηγεί γιατί ο Διονύσης Γιαννακάκης μπορεί να θυμίζει σήμερα στους ανθρώπους της Σητείας κάτι πολύ περισσότερο από έναν σπουδαίο γλεντζέ.
Τους θυμίζει έναν τρόπο ζωής.
Έναν άνθρωπο που μπορούσε να κρατά το βιολί σε ένα γλέντι, να λέει μια μαντινάδα και να κάνει μια ολόκληρη παρέα να γελά, αλλά την επόμενη στιγμή να αναλαμβάνει μια δύσκολη δημόσια ευθύνη και να την υπηρετεί με την ίδια αισιοδοξία, την ίδια ανθρωπιά και την ίδια πίστη στους ανθρώπους.
Ίσως τελικά αυτό να είναι και το πιο σημαντικό αποτύπωμά του.
Ότι δεν χώριζε τη χαρά από την ευθύνη.
Τα έκανε και τα δύο με τον ίδιο τρόπο: με αγάπη για τους ανθρώπους και για τον τόπο του.
Το βιβλίο «Το βιβλίο του Διονύση» παρουσιάζεται την Τετάρτη 26
Αυγούστου, στις 8 το βράδυ, στην αυλή του Λαογραφικού Μουσείου Σητείας,
σε μια βραδιά που, όπως θέλουν οι δημιουργοί του, θα θυμίζει περισσότερο
παλιά παρέα παρά τυπική βιβλιοπαρουσίαση. Με μουσική, τραγούδια,
ιστορίες, προβολές και ανθρώπους που γνώρισαν και αγάπησαν τον Διονύση
Γιαννακάκη.
Θα μιλήσουν ο φιλόλογος Παντελής Γ. Ανδρουλιδάκης και ο πολίτικός μηχανικός Γιάννης Περάκης.
Στειακές κονδυλιές θα παίξουν η Αθηνά Συσκάκη(βιολί), Αλέξης Κοσκίνης(κιθάρα).
Επιμέλεια προβολής Βίντεο Δημήτρης Τηνιακός
Επιμέλεια ήχου: Διονύσης και Βασίλης Κριθαράκης.
ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΗ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Πηγή : Style 100Fm
