Η έκτη έκθεση του Παρατηρητηρίου για τη Βία κατά των Γυναικών στην Κρήτη, η οποία αναλύει τα δεδομένα του 2025, φέρνει στο προσκήνιο μια σκληρή πραγματικότητα για το νησί μας, αλλά και για το νομό Λασιθίου.
Μελετώντας τα στοιχεία, καθίσταται σαφές ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα φαινόμενο που αντί να φθίνει, εδραιώνεται και εντείνεται. Βαθιά ανησυχία προκαλεί η κατακόρυφη αύξηση των καταγεγραμμένων περιστατικών παιδικής κακοποίησης, ένα κρίσιμο ζήτημα που απαιτεί τη συντονισμένη αφύπνιση των τοπικών κοινωνιών και της αυτοδιοίκησης.Σε επίπεδο αριθμών, η Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου κατέγραψε εντός του 2025 συνολικά 96 καταγγελίες ενδοοικογενειακής βίας, εκ των οποίων οι 46 αφορούσαν γυναίκες-θύματα. Συγκριτικά με το Ηράκλειο και τα Χανιά, το Λασίθι εμφανίζει τα χαμηλότερα απόλυτα νούμερα στην Περιφέρεια.
Η έκθεση όμως κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, ξεκαθαρίζοντας ότι ο χαμηλός αριθμός καταγγελιών δεν συνδέεται με χαμηλότερη ένταση του φαινομένου. Αντίθετα, υποδηλώνει τη δυσκολία καταγγελίας και τη συνεχιζόμενη υπο-αναφορά λόγω ελλιπών δομών.
Ένα θετικό βήμα που λειτουργεί ως σανίδα σωτηρίας είναι η ίδρυση του νέου κέντρου Ενδοοικογενειακής Βίας της Ελληνικής Αστυνομίας στον Άγιο Νικόλαο. Η συγκεκριμένη δομή έχει συμβάλει ώστε οι γυναίκες της ευρύτερης περιοχής να μπορούν να καταγγέλλουν τα περιστατικά με μεγαλύτερη ευχέρεια.
Ανήλικα θύματα
Εκεί που η μελέτη σοκάρει είναι στα στοιχεία που αφορούν τα ανήλικα θύματα. Συνολικά στην Κρήτη το 2025 καταγράφηκαν 251 περιστατικά παιδικής κακοποίησης, αριθμός που μεταφράζεται σε αύξηση κατά 47% σε σχέση με το 2024 και πάνω από 150% σε σχέση με το 2023.
Στο Λασίθι, οι επίσημες καταγγελίες για ανήλικα θύματα έφτασαν στις 14, σημειώνοντας σημαντική άνοδο, αν αναλογιστεί κανείς ότι το 2024 είχε καταγραφεί μόλις μία καταγγελία.
Όσον αφορά το φύλο των ανήλικων θυμάτων σε παγκρήτιο επίπεδο, η εικόνα δείχνει μια απόλυτη σχεδόν εξίσωση. Συγκεκριμένα, 127 αγόρια και 124 κορίτσια βίωσαν τη φρίκη της κακοποίησης, καταδεικνύοντας ότι η βία εντός των τειχών του σπιτιού δεν κάνει καμία διάκριση.
Αορατότητα
Το πλέον επικίνδυνο στοιχείο είναι η θεσμική «στατιστική αορατότητα» των παιδιών-θυμάτων. Σύμφωνα με την έκθεση, τα παιδιά σπάνια καταγράφονται ως ξεχωριστά θύματα στις αστυνομικές αναφορές, παρά μόνο εάν έχουν υποστεί άμεση και εμφανή σωματική βία. Παραβλέπεται παντελώς το βαρύτατο ψυχικό τραύμα της έκθεσης στη βία, ενώ καταγράφεται και δευτερογενής θυματοποίηση. Όταν μια μητέρα καταγγείλει την κακοποίησή της, οι ανήλικοι καλούνται να καταθέσουν επανειλημμένα μέσα σε ένα περίπλοκο και ψυχοφθόρο σύστημα του Δημοσίου.
Απέναντι σε αυτό το τοπίο, οι υποδομές προστασίας στο Λασίθι χαρακτηρίζονται ανύπαρκτες. Ο νομός παραμένει ουσιαστικά ακάλυπτος, χωρίς δομή φιλοξενίας, την ώρα που λειτουργούν μόλις δύο στο Ηράκλειο και μία στα Χανιά για να καλύψουν όλο το νησί. Αυτή η γεωγραφική ανισότητα αναγκάζει τα θύματα του Λασιθίου να διανύουν τεράστιες αποστάσεις για να σωθούν, εγκαταλείποντας βίαια τη ζωή τους. Παράλληλα, απουσιάζουν παντελώς τα προγράμματα διαχείρισης θυτών στην περιοχή μας.
Η αντιμετώπιση αυτής της κρίσης απαιτεί τη δημιουργία συμβουλευτικού κέντρου και ξενώνα φιλοξενίας στο Λασίθι. Είναι επιτακτική ανάγκη η στελέχωση των Μονάδων Παιδικής Προστασίας και η λειτουργία κινητών μονάδων υποστήριξης για τις απομακρυσμένες περιοχές, διότι δεν νοείται να υπάρχει προστασία δύο ταχυτήτων στην Κρήτη.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ
Πηγή : Ανατολή
