Εν μέσω εορταστικής περιόδου κι ενόψει της νέας χρονιάς, στο προσκήνιο εισέρχεται το θέμα των συγχωνεύσεων νοσοκομείων ανά την Ελλάδα, κατόπιν αναφορών από πλευράς υπουργείου και αρμόδιου Υπουργού -μεταξύ άλλων- περί σταματήματος σπατάλης πόρων σε υποστελεχωμένες δομές. Αλλά και σχετικών δημοσιευμάτων ΜΜΕ κυρίως πανελλήνιας εμβέλειας με αναφορά και στα κριτήρια που θα ληφθούν υπ’ όψιν από το υπουργείο για τη συγχώνευση νοσοκομείων.
Όπως αναφέρεται σε ρεπορτάζ της Μαρίζας Ψαρακη στην ΑΝΑΤΟΛΗ πρόκειται ασφαλώς για ένα ζήτημα μείζονος σημασίας για όλους τους πολίτες, καθώς αφορά το ύψιστο αγαθό, την υγεία. Είναι δε, ένα θέμα το οποίο εδώ και αρκετά χρόνια συζητείται- με το Νομό Λασιθίου μεταξύ άλλων Νομών της χώρας, να βρίσκεται στο επίκεντρο αρκετές φορές. Και προφανώς άνθρωποι που δεν γνωρίζουν ή δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν την ιδιομορφία του τόπου το χρησιμοποιούν και ως παράδειγμα προς αποφυγή – 4 πόλεις, 4 νοσοκομεία. Είναι ένα ζήτημα γενικότερα το οποίο «ανοιγοκλείνει», δημιουργώντας προβληματισμό, ανησυχία, αλλά και αγανάκτηση στις τοπικές κοινωνίες, όπως και αυτή της Σητείας.
Έτσι λοιπόν τις τελευταίες ημέρες για άλλη μία φορά, στο επίκεντρο των συζητήσεων σε τοπικό επίπεδο είναι ο τομέας της υγείας και ασφαλώς το Νοσοκομείο της περιοχής.
Ο επανεκλεγείς για τρίτη θητεία Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Σητείας, Παιδίατρος του Νοσοκομείου Σητείας. κ. Γιάννης Κατσαράκης τόνισε ότι «δεν τίθεται καν θέμα συζήτησης μία ενδεχόμενη προοπτική συνένωσης του Νοσοκομείου Σητείας, πόσο δε την ώρα που δεν έχει αλλάξει κάτι σε ένα βασικό τομέα γι’ αυτή την απομακρυσμένη περιοχή, που δεν είναι άλλος από το οδικό δίκτυο από και προς Σητεία!
Τα περί συγχωνεύσεων νοσοκομείων είναι ένα θέμα που ανασκαλεύεται κατά καιρούς και είναι σημαντικό. Αναφορικά με το Νομό Λασιθίου μπορεί κάποιοι να παραξενεύονται με την υπάρχουσα κατάσταση, η οποία όμως δεν είναι καινούρια, αφού ισχύει από παλιά με την διαμόρφωση τεσσάρων μεγάλων κέντρων στο Νομό, κάτι που ακολουθεί και τους πληθυσμούς σε αυτά κι όχι ενός όπως στους άλλους Νομούς της Κρήτης. Επομένως, αν κάποιος ξέρει την ιστορία, δεν ξενίζει αυτό το δεδομένο.
Για το Υπουργείο Υγείας αυτό βέβαια είναι ένα θέμα κι ένα πρόβλημα στο πλαίσιο της δημοσιονομικής πολιτικής και της μη πλήρωσης όλων των θέσεων των Οργανισμών των Νοσοκομείων με αποτέλεσμα την υπολειτουργία τους και τη μη δυνατότητα παραγωγής έργου που θα μπορούσαν και θα έπρεπε να παράξουν.
Όμως ως Ιατρικός Σύλλογος Σητείας, την συζήτηση αυτή, όπως την ανοίγει το Υπουργείο Υγείας, την κλείνουμε κατ’ ευθείαν, λέγοντας απλά ότι δεν έχει αλλάξει κάτι στο οδικό δίκτυο για να μπορούμε να μιλήσουμε για συνενώσεις Νοσοκομείων, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τη Σητεία. Ο πληθυσμός της Σητείας, πολλά χωριά της Σητείας, οι τουριστικές της περιοχές την περίοδο του καλοκαιριού, είναι πολύ απομακρυσμένα από την πρωτεύουσα του Νομού και χρειάζεται το λιγότερο μιάμιση ώρα, για να έχουν πρόσβαση στον Άγιο Νικόλαο.
Επομένως αυτό που συζητάμε είναι η διατήρηση του Νοσοκομείου Σητείας και ασφαλώς η στελέχωσή του. Να έχει δευτεροβάθμιο χαρακτήρα με οργανωμένες τις βασικές του κλινικές και τα υποστηρικτικά του τμήματα, όπως το Μικροβιολογικό, το Ακτινολογικό, το Αναισθησιολογικό, το Καρδιολογικό, τις βασικές ειδικότητες όπως Παθολογική, Χειρουργική, Παιδιατρική, Μαιευτική, Ορθοπεδική. Όλες οι κλινικές πρέπει να έχουν μηνιαία κάλυψη σε ό,τι αφορά τις εφημερίες. Κλείνουμε λοιπόν το θέμα, όπως επιχειρείται να ανοίξει! Διότι δεν μπορεί να συγκριθεί το Νοσοκομείο Σητείας -σε σχέση με το κεντρικό Νοσοκομείο στην έδρα του Νομού -για παράδειγμα με τα Νοσοκομεία στον Νομό Ηλείας ή το Αργος με το Ναύπλιο».
Εκτός του Νομού Λασιθίου ξενίζει κι αναφέρεται η κατάσταση και σε κάποιες άλλες περιοχές, όπως του Νομού Ευβοίας (εκτός από το Νοσοκομείο Χαλκίδας υπάρχει το Νοσοκομείο Καρύστου και της Κύμης) όπου όμως επίσης όποιος γνωρίζει την περιοχή κι έχει κάνει τις διαδρομές Χαλκίδα -Κύμη, Χαλκίδα -Κάρυστος αντιλαμβάνεται αμέσως ότι κι εκεί το οδικό δίκτυο είναι πολύ άσχημο και δύσκολο. Και υπάρχει αντίστοιχα κι εκεί η αναγκαιότητα να υφίστανται αυτά τα Νοσοκομεία.
Όπως ακριβώς αρμόζει και στη Σητεία! Και είμαστε αντίθετοι σε οποιαδήποτε ενέργεια του Υπουργείου περί συνένωσης. Με την έννοια των κλινικών βέβαια γιατί αυτή την στιγμή, δυστυχώς δεν έχουμε αυτοδύναμο Νοσοκομείο, αυτοδιοίκητο. Οικονομικά, στις προμήθειες δεν φέρουμε αντίρρηση να υπάρχει ένας κεντρικός προγραμματισμός».
Για τη διοίκηση
«Όσον αφορά τη διοίκηση», συνέχισε, τίθεται ένα ερωτηματικό διότι μέχρι τώρα δεν έχουμε δει τόσο, να δίνονται λύσεις κεντρικά στα ζητήματα του Νοσοκομείου όσο από τον εκάστοτε υπεύθυνο Αναπληρωτή Διοικητή. Στο πέρασμα των χρόνων δεν φαίνεται να δίνονται λύσεις από το κεντρικό Νοσοκομείο. Θα ήταν πιστεύουμε καλύτερα τα πράγματα, αν ήταν αυτοδύναμο το Νοσοκομείο της Σητείας.
Απαιτείται ουσιαστική ενίσχυση του χώρου της υγείας και των Νοσοκομείων. Διότι για παράδειγμα η τηλεϊατρική δεν μπορεί να κάνει αιμόσταση, να κάνει σπληνεκτομή σε ένα τροχαίο, δεν μπορεί να βάλει φιάλες αίμα σε έναν τραυματία, ούτε μπορεί να διαγνώσει μηνιγγίτιδα ή να αντιμετωπίσει οξεία περιστατικά σε ένα απομακρυσμένο μέρος. Αυτά μπορούν να τα αντιμετωπίσουν οι γιατροί. Και όσο διατηρείται αυτό το κάκιστο οδικό δίκτυο και μεσολαβεί χρόνος για να μεταφερθεί ένα περιστατικό στο κεντρικό Νοσοκομείο, δεν τίθεται θέμα συνένωσης του Νοσοκομείου για τον Ιατρικό Σύλλογο Σητείας και τον πληθυσμό της περιοχής».
Απαραίτητα όλα
«Επίσης να τονίσω ότι δεν θα μπούμε σε αντιπαράθεση με τα άλλα Νοσοκομεία του Νομού μας, ούτε με το κεντρικό Νοσοκομείο, το οποίο σαφώς έχει αναπτύξει κι έχει πλεονεκτήματα, όπως είναι η οργανωμένη εντατική του, το οργανωμένο μαιευτήριο, ο τεχνητός νεφρός. Όμως σε όλα τα άλλα είναι λογικότερο να υφίσταται ένα Νοσοκομείο απομακρυσμένο, από ένα Νοσοκομείο, το οποίο απέχει μισή ώρα, σαράντα λεπτά από τα τριτοβάθμια νοσοκομεία του Ηρακλείου».
Επιπρόσθετα θα πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν και άλλοι παράγοντες σημαντικοί, όπως είναι η ταλαιπωρία της μετάβασης των ασθενών, το κόστος αυτής για τους κατοίκους της απομακρυσμένης περιοχής της Σητείας, αλλά και οι χαμένες εργατοώρες στις περιπτώσεις, που θα χρειαστεί η παρουσία τους για την νοσηλεία συγγενικού τους προσώπου (ηλικιωμένου ατόμου ή του παιδιού τους για παράδειγμα) σε Νοσοκομείο μακριά από τον τόπο κατοικίας τους», κατέληξε ο κ. Κατσαράκης.
ΜΑΡΙΖΑ ΨΑΡΑΚΗ
Πηγή : Aνατολή
