Τετάρτη 14 Μαΐου 2014

ΑΦΟΥ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ (του ΜΠΑΜΠΗ ΣΑΡΙΔΗ)

Πήγαμε να χαρούμε να πάρουμε μια ανάσα να πούμε επιτέλους τα καταφέραμε.
Βρέθηκε κάποιος που επιτέλους μαζί με εμάς και ας διαφωνούμε, θέλει να μετατοπίσειτη συζήτηση, να ανοιχτεί επιτέλους ένα πολιτικό-ιδεολογικό μέτωπο.



Άνθρακας ο θησαυρός. Αντί αυτού που περιμέναμε διαβάσαμε ένα συνοθύλευμα σκέψεων που μετατοπίζονται από το ιδεολογικό στα καθαρά τοπικά προβλήματα του νοσοκομείου από κάποιους πολιτικούς εξυπνακισμούς στο προσωπικό (Σπυριδάκης γιατρός).

Στο κείμενό μας (πορεία προς τις δημοτικές εκλογές) στοιχειοθετούμε πολιτικά από την αρχή μέχρι το τέλος τις δυο πολιτικές θέσεις, τις δυο πολιτικές αντιλήψεις, τις δυο πολιτικές οπτικές γωνίες οι οποίες υπάρχουν και αντιπαλεύουν.

Θα περιμέναμε μια επί του συνόλου και κατά θέση κριτική, που να σπάει κόκκαλα να
τσακίζει τη δεύτερη, τη δική μας δηλαδή, οπτική γωνία θεώρησης των πραγμάτων.
Να δικαιώνει δηλαδή και να τεκμηριώνει την πρώτη με την οποία συντάσσεται, όπως φαίνεται, ο κ. Κακουλίδης. Η απόλυτη σιωπή επί της ουσίας.

Το κείμενό μας είναι συνέχεια και ακολουθία μιας ενότητας άρθρων για τη Σητεία της οικονομικής κρίσης  βλέπε:
«ΤΟ ΜΕΤΕΩΡΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΣΗΤΕΙΑΣ»
«ΑΠΟ ΤΟ ΛΑΣΙΘΙ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ»
«ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ»
«ΠΕΡΙ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΥΘΕΝΤΙΑΣ»

Μια ενότητα πολιτικών αναλύσεων, θέσεων, προτάσεων τις οποίες κανείς δεν τόλμησε να αμφισβητήσει και να κριτικάρει, πράγμα που πολλοί θα θέλανε, αλλά ούτε και ο κ.Κακουλίδης

Τώρα για τις στο γόνατο αναφορές σε κάποιους θεωρητικούς, ανάμεσα στους οποίους και στους συντάκτες του κομμουνιστικού μανιφέστου και την προσπάθεια του συντάκτη του κειμένου να μας τοποθετήσει ιδεολογικά κατά βούληση, ένα έχουμε να πούμε.

Κύριε Κακουλιδη αυτά είναι πολύ σοβαρά πράγματα, στοίχισαν στην ιστορία των λαών αγώνες, θυσίες πόταμους αίματος.

Όχι λοιπόν προχειρότητες, όχι στο γόνατο, όχι παιχνιδάκια λόγω ευχέρειας πένας.

Τα προβλήματα οικοδόμησης του σοσιαλισμού του 20ου αιώνα και πως θα είναι ο σοσιαλισμός στον 21 αιώνα είναι μια συζήτηση που έχει ανοίξει άδω και χρόνια και πολύ πριν ο Μπετελεμ γράψει για τα προβλήματα οικοδόμησης του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ.

Η συζήτηση αυτή έχει αρχίσει για τον καθένα μας, όσοι μέσα από το κίνημα, το κομμουνιστικό κίνημα εννοώ, έχουν αφήσει και ξέρουμε να αφήνουμε στην άκρη τους πολιτικούς λεονταρισμούς και να κουβεντιάζουμε ήσυχα και απλά.

Στην άκρη λοιπόν η εκμετάλλευση ονομάτων και οι αναφορές σε θεωρητικούς για αλλότριους
σκοπούς και στόχους.

Και κάτι ακόμη για να τελειώνουμε οι αναλύσεις και οι προτάσεις μας της ενότητας
(η Σητεία της κρίσης) για το ποια είναι η κατάσταση της Σητείας ποια η κοινωνική της διαστρωμάτωση ποιες οι κοινωνικές δυνάμεις (μεσαία στρώματα που συμπιέζονται από την κρίση) και με ποιο τρόπο η κοινωνία και η δημοτική αρχή θα πρέπει να λειτουργήσει για να βγει από το πολίτικο αδιέξοδο στο όποιο έχει περιέλθει ο δήμος, βρίσκονται στα πλαίσια του συντάγματος και του νομικού πλαισίου λειτουργιάς του δήμου.

Θέλουμε να πούμε ότι τις θέσεις αυτές θα τις ζήλευε ένας συνεπής σοσιαλδημοκράτης - μεταρρυθμιστής. Ένας ρεφορμιστής δηλαδή και αυτό όχι τυχαία.

Που λοιπόν βρήκατε την ουτοπία την ποίηση και όλα τα υπόλοιπα φαιδρά που μας καταλογίζετε;

Εμείς προσπαθούμε να ανοίξουμε δρόμους πολίτικης σκέψης και πρακτικής γιατί οι μέχρι τώρα σκέψεις και πρακτικές οδήγησαν τον δήμο και την Ελλάδα στον όλεθρο.
Το ζήτημα δεν είναι από ποιους είσαι ποιος ήσουν αλλά ποιος είσαι σήμερα και τι λες και προ πάντων τι κάνεις.

Υ.Γ.   Σε ότι αφορά την προσωπική σας εκτίμηση για το επιστημονικό μου έργο την επιστημονική μου κατάρτιση σας συγχαίρω για το θάρρος και την ειλικρίνεια σας.
Είναι ένα διαμάντι μέσα στο βούρκο με τον όποιο προσπαθούν να με σπιλώσουν επώνυμοι αλλά και ανώνυμα φασιστοανθρωποειδή.
Θέλει αρετήν και τόλμην.

ΜΠΑΜΠΗΣ ΣΑΡΙΔΗΣ
Μαιος 2014





Συνολικες προβολες σελιδας