Τρίτη 9 Απριλίου 2013

Πόσο επιβαρύνει η σκόνη της Σαχάρας την υγεία των Κρητικών

Η σκόνη από τη Σαχάρα δεν είναι κάτι καινούριο για την Κρήτη και την ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου. Ως ένας από τους κοντινότερους προορισμούς από την Αφρική, το νησί μας δέχεται το πρώτο και ισχυρότερο κύμα σκόνης που έρχεται μαζί με τους ανέμους-σήμα κατατεθέν της εποχής, τους νοτιάδες. Μόνο που οι καιροί έχουν πια αλλάξει - κυριολεκτικά - και οι νότιοι ισχυροί άνεμοι δεν είναι πλέον χαρακτηριστικό μόνο της άνοιξης αλλά μεγάλου μέρους του έτους για το νησί μας, ενώ η ρύπανση της ατμόσφαιρας μετατρέπει τη σκόνη της ερήμου σε έναν ύπουλο εχθρό για την υγεία προσκολλώντας πάνω της βαρέα μέταλλα.


Τα μέταλλα

Μόλυβδος, αρσενικό, σίδηρος, μαγγάνιο, βανάδιο, νικέλιο, χρώμιο, χαλκός και ψευδάργυρος περιλαμβάνονται στις... αποσκευές του «κοκκινοχώματος», όπως το αποκαλούσαν οι παλιοί Κρητικοί, ουσίες που θεωρούνται επικίνδυνες για τον ανθρώπινο οργανισμό και ανάλογα με τη σύσταση της σκόνης έχουν και τοξική δράση. Εκτός όμως από αυτό, τα σωματίδια της σκόνης έχουν και άμεσες σημαντικές συνέπειες για την υγεία των Κρητικών, όπως κατέδειξε πρόσφατη μελέτη των ερευνητών του ΙΤΕ και των νοσηλευτικών ιδρυμάτων του νησιού μας.


Στα νοσοκομεία

Η έρευνα του Ινστιτούτου Υπολογιστικών Μαθηματικών του ΙΤΕ βάσει των στοιχείων των δυο νοσοκομείων του Ηρακλείου, Βενιζέλειου και Πανεπιστημιακού, που καταγράφουν τα ανάλογα κρούσματα κατά τη διάρκεια μιας από τις πιο σημαντικές πρόσφατες εμφανίσεις της... Σαχάρας πάνω από το νησί μας, το διάστημα 22 και 23 Μαρτίου 2008, ήταν αδιάψευστος μάρτυρας για την πληθώρα των περιστατικών που συνδέονται με τους νοτιάδες και οδηγούνται στα νοσοκομεία.



Την ίδια στιγμή οι πρώτες εξειδικευμένες μετρήσεις που έγιναν από το τμήμα Ορυκτολογίας και Ορυκτοχημείας του Πανεπιστημίου Αθηνών για τη σκόνη από τη Σαχάρα έφεραν στο φως την εφιαλτική πραγματικότητα των βαρέων μετάλλων που μεταφέρει η σκόνη μέσω του ανέμου.


Ρεπορτάζ:
Σταύρος Μουντουφάρης, Νίκος Πετάσης
 
Πηγή : Νέα Κρήτη

Συνολικες προβολες σελιδας