«Απωθητικά» και όχι «διαβρωτικά» - σώζοντάς μας από κινδύνους
βαρέων μετάλλων - είναι τα νερά της Κρήτης, που όσο πιο μεγάλο είναι το
βάθος της γεώτρησης από την οποία προέρχονται, τόσο πιο καθαρά έρχονται
στις βρύσες μας, με την προϋπόθεση βέβαια να είναι και τα δίκτυα που θα
τα μεταφέρουν καινούργια και κατάλληλα.
Σε ό,τι αφορά τη ΔΕΥΑΗ, με τις περιοχές του δήμου Ηρακλείου και
πρώην δήμων τους οποίους έχει συμπεριλάβει, τα δίκτυα αντικαθίστανται
διαρκώς, όπως διαβεβαιώνουν την κοινή γνώμη οι εκπρόσωποι της
Επιχείρησης. Χρήσιμα στοιχεία για την ενημέρωση του κόσμου κατέγραψε η
"Νέα Κρήτη" χθες, σε επίσκεψη που πραγματοποίησε στις εγκαταστάσεις της
ΔΕΥΑΗ στη Φοινικιά, όπου βρίσκεται και το υπερσύγχρονο εργαστήριό της.
Εκτός από το μόλυβδο, τι γίνεται με τα άλλα βαρέα μέταλλα; Ο
υπεύθυνος του εργαστηρίου της ΔΕΥΑΗ Μιχάλης Κουμάκης απαντά ότι «τα νερά
της Κρήτης τείνουν να φράσουν τις σωληνώσεις και όχι να τις διαβρώνουν,
λόγω του είδους των νερών που διαθέτει η Κρήτη. Αλλά, εκτός αυτού,
βαρέα μέταλλα δεν έχουμε, διότι από μετρήσεις που έχουμε κάνει και σε
άλλα δίκτυα άλλων πόλεων, εκτός του δήμου Ηρακλείου, βρήκαμε ότι δεν
υπάρχουν προβλήματα. Διότι, ευτυχώς, στην Κρήτη δεν έχουμε βαριές
βιομηχανίες ή λατομεία, ή εγκαταστάσεις που να παράγουν κάποια προϊόντα
και να αποβάλλουν βαριά μέταλλα.
Ρυπογόνες εστίες υπάρχουν, αλλά όχι τέτοιες που να μας μολύνουν τους υδροφόρους ορίζοντες», λέει ο κ. Κουμάκης.
«Μπορεί να μολύνουν κάποια επιφανειακά νερά, κάποιους χείμαρρους,
τη θάλασσα πιθανόν, αλλά όχι τα υπόγεια νερά και ειδικά των γεωτρήσεων,
όπως οι δικές μας, που είναι στα 150 μέτρα βάθος μέχρι και 400 με 500
μέτρα».
Αντικατάσταση δικτύων
«Η αντικατάσταση δικτύων πάντα είναι σημαντική», όπως επισημαίνει στη "Νέα Κρήτη" ο Μιχάλης Κουμάκης.
«Όσο παλιώνει ένα δίκτυο, τόσο θα πρέπει να προβλέπεται η
αντικατάστασή του. Απλά το θέμα το δικό μας στο Ηράκλειο περισσότερο
είναι η έλλειψη νερού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να καταπονείται το
δίκτυο. Ακόμα και στις συνδέσεις, όπου μπορεί να υπάρχει μια ρωγμή και
να μπει χώμα μέσα. Γι' αυτό κάνουμε και τη χλωρίωση του νερού, που για
πόλεις άνω των 2 χιλιάδων κατοίκων είναι υποχρεωτική. Και το χλωριώνουμε
με την ελάχιστη ποσότητα χλωρίου. Το τονίζω, γιατί πολλοί καταναλωτές
γκρινιάζουν ότι βάζουμε πολύ χλώριο. Αλλά δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Εδώ
και πολλά χρόνια, με τη συνεργασία του Πανεπιστημίου Κρήτης, μετράμε τα
αποτελέσματα της χλωρίωσης και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Έτσι και
λίγο χώμα με μικρόβια να μπει μέσα, με το χλώριο τα καταστρέφουμε.
Πολλές φορές όμως μπορεί να σπάσει το τερματικό του δικτύου. Το
χώμα με τα μηχανάκια που χρησιμοποιούμε να ανέβει στις δεξαμενές μας, να
θολώσει το νερό. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε στους καταναλωτές ότι δεν
υπάρχει πρόβλημα υγείας. Το αφήνουμε να καθαρίσει και μετά άνετα το
καταναλώνουμε. Χρειάζεται βέβαια κατά καιρούς ένας καθαρισμός στις
δεξαμενές για να φεύγουν τα άλατα που συσσωρεύονται από τη φυσιολογική
θερμοκρασία του νερού».
Τα έργα
Σε ό,τι αφορά τα έργα αντικατάστασης, ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΗ Γιώργος
Στειακάκης λέει στη "Νέα Κρήτη" ότι «είναι προϋπολογισμού 1
εκατομμυρίου, 2 εκατομμυρίων, 3 εκατομμυρίων και 4 εκατομμυρίων. Για
παράδειγμα στη Φορτέτσα αυτή τη στιγμή γίνεται ένα μεγάλο έργο δικτύων
ύδρευσης, αποχέτευσης και ομβρίων. Τα χρήματα προέρχονται από διάφορα
προγράμματα και από ίδιους πόρους της ΔΕΥΑΗ. Έχουμε ακόμα καιρό να τα
ολοκληρώσουμε, αλλά έχουμε προχωρήσει πάρα πολύ».
Ο κ. Στειακάκης ξεκαθαρίζει ότι οι παλιές χαλκοσωλήνες, που πριν
είχαν αντικαταστήσει τις μολυβδοσωλήνες σε πολλές περιοχές, τώρα
αντικαθίστανται με πλαστικές.
Κίνδυνος από τις ακαθαρσίες
Στο σημείο αυτό, ο Μιχάλης Κουμάκης διαβεβαιώνει τον κόσμο ότι «τα
νερά των γεωτρήσεων στην Κρήτη μέχρι στιγμής δεν έχουν μολυνθεί από τα
φυτοφάρμακα, τα λιπάσματα, τα κολοβακτηρίδια κ.λπ., και μάλιστα το νερό
που δίνουν παραμένει σε άριστη κατάσταση. Είναι νερά πεντακάθαρα.
Υπολείμματα από φυτοφαρμάκων έχουμε βρει σε βάθη όχι μεγάλα. Αλλά σε
γεωτρήσεις με μεγάλο βάθος άνω των 150 μέτρων δεν υπάρχει τέτοιο
πρόβλημα»...
Για την ποιότητα των νερών σε λίμνες και πηγάδια, ο χημικός της
ΔΕΥΑΗ εξηγεί: «Όχι, δε θα έλεγα ότι είναι όλα μολυσμένα, απλά χρειάζεται
προσοχή, μέτρηση κατά περιόδους, ούτως ώστε να προλαβαίνουμε κάποια
πράγματα».
Αλλά ξεκαθαρίζει ότι «ο κίνδυνος από τα κόπρανα των αιγοπροβάτων
ελλοχεύει παντού, διότι υπάρχει μια ανεξέλεγκτη κατάσταση. Σε μια
περιοχή που υπάρχουν αιγοπρόβατα, η βροχή μπορεί εύκολα να παρασύρει
όλες τις ακαθαρσίες και να καταλήξουν σε μια πηγή. Κι εκεί μπορεί να
υπάρχει ένα πρόβλημα. Εκεί λοιπόν χρειάζονται οι τακτικοί έλεγχοι, ούτως
ώστε να προλαβαίνουμε αυτά τα πράγματα».
Γ. Στειακάκης: «Δεν υπάρχει ούτε μέτρο σωλήνας μόλυβδου στη ΔΕΥΑΗ»
«Εμείς μόλυβδο δεν έχουμε. Το τι γίνεται στην υπόλοιπη Κρήτη εμείς
δεν το ξέρουμε», ξεκαθαρίζουν οι εκπρόσωποι της Δημοτικής Επιχείρησης
Ύδρευσης και Αποχέτευσης Ηρακλείου, απαντώντας στο προχθεσινό δημοσίευμα
της "Ν.Κ.", που όμως δεν αναφέρθηκε στην πόλη του Ηρακλείου αλλά
γενικότερα στην Κρήτη και «όπου υπάρχουν παλιές σωληνώσεις».
Τόσο ο πρόεδρος Γιώργος Στειακάκης όσο και ο χημικός και υπεύθυνος
του εργαστηρίου της ΔΕΥΑΗ Μιχάλης Κουμάκης, που δεν προλαβαίνουν από την
προχθεσινή μέρα να απαντούν σε τηλεφωνήματα αναγνωστών της εφημερίδας
που παίρνουν στη ΔΕΥΑΗ για να μάθουν τι συμβαίνει, διαβεβαιώνουν την
κοινή γνώμη ότι γίνονται συνεχείς αναλύσεις στα νερά που διαχειρίζεται ο
Δήμος Ηρακλείου και τα αποτελέσματα των αναλύσεων αυτών είναι στη σωστή
κατεύθυνση για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας.
«Ενημερώνω τους συνδημότες μας καταναλωτές ότι δεν υπάρχει κανένα,
μα κανένα πρόβλημα», λέει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΗ. «Δεν
υπάρχει ούτε μέτρο σωλήνας μόλυβδου στη ΔΕΥΑΗ, όσον αφορά το δήμο
Ηρακλείου. Εγώ "απολογούμαι" για το Δήμο Ηρακλείου. Το τι γίνεται στους
άλλους δήμους και γενικότερα στην υπόλοιπη Κρήτη δεν το γνωρίζω»...
Στα χωριά
Ωστόσο, από την πλευρά του, ο χημικός και υπεύθυνος του εργαστηρίου
της ΔΕΥΑΗ στη Φοινικιά Μιχάλης Κουμάκης δεν αμφισβητεί την ύπαρξη του
προβλήματος σε σπίτια με παλιές εγκαταστάσεις, αλλά μιλάει για
μεμονωμένες περιπτώσεις. «Αν υπάρχουν σπίτια κυρίως στα χωριά με παλιές
μολυβδοσωλήνες, που χρονολογούνται για πάνω από 40 με 50 χρόνια, αυτές
είναι μεμονωμένες περιπτώσεις», όπως τονίζει, χωρίς να μπορεί όμως να
ξέρει και τι γίνεται γενικότερα στην Κρήτη και πολύ περισσότερο, βέβαια,
σε αγροτικές περιοχές μακριά από τα αστικά κέντρα.
Του Χριστόφορου Παπαδάκη
Πηγή : Νέα Κρήτη
