Νέα στοιχεία για το τι συνέβη την Κυριακή και χάθηκε ο έλεγχος του μοιράιου σκάφους στην Ιεράπετρα έδωσε το neakriti.gr, την ώρα που συνεχίζονται οι έρευνες για τον εντοπισμό του 46χρονου Γιώργου Κουβάκη που χάθηκε στα νερά της Ιεράπετρας αλλά και στον απόηχο της αποκαλυπτικής συνέντευξης του καπετάνιου του σκάφους.
Σύμφωνα με πληροφορίες η αποστροφή-κλειδί του χειριστή του σκάφους Σπύρου Καρανδινού περί αβαρίας, «ξεκλειδώνει» τις συνθήκες υπο τις οποίες συνέβη το "ναυάγιο" σε απόσταση 100 περίπου μέτρων από την ακτή.
Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές η αβαρία στην οποία αναφερόταν στη συνέντευξη- αποκάλυψη στο neakriti.gr ο καπετάνιος ,αφορά στην αποκόλληση της τιμονιέρας του σκάφους.
Όλα δείχνουν ότι η παρέα των τεσσάρων (από τους οποίους αγνοείται πλέον ο ένας) όταν συνειδητοποίησε ότι τα «βίαια» κύματα διαδέχονταν το ένα το άλλο, προσπάθησαν να βρουν το στήριγμά τους όρθιοι πλέον μέσα στο σκάφος και πάνω στην τιμονιέρα.
Έτσι λοιπόν, τα κύματα που χτυπούσαν συνεχώς το σκαρί του σκάφους και οι κραδασμοί, σε συνδυασμό με το βάρος των τεσσάρων ατόμων που συνέχισαν να κρατιούνται από τη μεταλλική μπάρα της τιμονιέρας ,προκάλεσαν και την αποκόλλησή της.
Έτσι ίσως να εξηγείται γιατί το σκάφος ποτέ δεν ανέκτησε εν μέσω της θαλασσοταραχής έναν υποτυπώδη έλεγχο, αφού δεν υπήρχε σύστημα πλοήγησης.
Όλη η συνέντευξη του καπετάνιου Σπύρου Καρανδινού
- «Τι ώρα αποπλεύσατε ;».
- «13:00. Όλα τα δελτία, αν τα γυρίσετε πίσω, προγνώσεις meteo… θα δείτε πως ήταν το γύρισμα του καιρού - 3-4 τον έδινε εκείνη τη στιγμή.
Και επίσης κανείς δε μας έκανε κανένα σινιάλο. Δε συνηθίζουμε να αγνοούμε εξάλλου σινιάλα των Αρχών και, τρίτον, καμία λιμενική Αρχή δε συνέβαλε στη σωτηρία όσων σωθήκανε. Ήταν απολύτως ιδιωτική πρωτοβουλία και αυτή περιορισμένη.
Δεν ήτανε μπουρίνι, παιδιά. Είναι πολύ εξειδικευμένα τα πράγματα και δε θα καταλάβετε γι' αυτό δε θα αναφερθώ…
Για κάποιο συγκεκριμένο λόγο μείναμε ακυβέρνητοι αλλά δεν ήταν οι καιρικές συνθήκες υπερβολικές. Έπαθε "αβαρία" το σκάφος από ένα συγκεκριμένο καιρικό φαινόμενο, όχι ιδιαίτερο - αυτό ήταν όλο.
Αλλά επειδή είναι λεπτομέρειες, αν γίνει παρανόηση και η περιγραφή θα είναι τελείως διαφορετική… γι' αυτό δε θέλω να υπεισέλθουμε σε αυτά.
Ουδείς λιμενικός ασχολήθηκε με τον απόπλου ή όχι . Ούτως ή άλλως ο απόπλους είναι στη διακριτική ευχέρεια του καπετάνιου αν θα αποπλεύσει ή όχι, του χειριστή. Δεν μπορεί το Λιμενικό να θέσει περιορισμό στα ιδιωτικά σκάφη. Δεν υπήρχαν εξάλλου συνθήκες απαγορευτικές - όλα τα δελτία , αν τα πάτε πίσω και τα εκτυπώσετε, θα δείτε πως είναι 3-4 μποφόρ εκείνη τη στιγμή. Και επίσης στη σωτηρία δε συνέβαλε κανένας κρατικός μηχανισμός. Ουδείς.
Αυτός που συγκεκριμένα εμένα με έβγαλε από τη θάλασσα ήτανε ο ναυαγός, δηλαδή ο συνεπιβάτης της βάρκας που βγήκε έξω και ξαναμπήκε με ένα σωσίβιο και με έβγαλε. Όλα τα άλλα που ακούγονται δε θέλω να χαρακτηρίσω.
Ακριβώς επειδή υπήρχε ένα πρόβλημα στην είσοδο στο λιμάνι περάσαμε σύρριζα. Περάσαμε πέντε μέτρα από το Λιμενικό αλλά δεν ήταν κανείς. Ήταν η μπουκαπόρτα κλειστή. Δεν ήταν κάνεις εκεί. Εκείνη την ώρα ήτανε μπουνάτσα, ο αέρας είχε πέσει τελείως. Είχε κυματισμό από το προηγούμενο 5άρι-6άρι που είχε το πρωί.
Δεν ήταν οι συνθήκες ακατάλληλες. Τα υπόλοιπα είναι δικό μας θέμα. Αλλά τα συγκεκριμένα που αναφέρονται... νεύμα από Λιμενικό δε δεχτήκαμε. Η διάσωση έγινε με ίδια μέσα, μόνοι μας, ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ.
Στην μπούκα του λιμανιού έγινε αυτό. Δεν προλάβαμε να βγούμε από το λιμάνι. Εκεί ανατραπήκαμε επειδή μείναμε ακυβέρνητοι από τα σκαφτά κύματα που μπαίνουν μέσα στα λιμάνια, συνήθως επειδή είναι στεριές και φουσκώνει η θάλασσα. Εκεί έγινε. Ανατραπήκαμε από ένα κύμα, επειδή είχαμε μείνει ακυβέρνητοι, για κάποιο άλλο λόγο που δεν είναι της ώρας. Το σκάφος έβγαλε κάποια αβαρία από ένα άλλο κύμα, που ήταν απρόσμενη.
Και το επόμενο κύμα, που δεν ήτανε μεγάλο, μας γύρισε ανάποδα. Και από εκεί άρχισε η περιπέτεια.
Στη διάρκεια λοιπόν της περιπέτειας δεν είχαμε τη συμμετοχή κανενός κρατικού μηχανισμού που ακούω και διαβάζω. Ήμασταν μόνοι μας. Όσο μπορέσαμε να κολυμπήσουμε. Άλλος με τον πανικό του, άλλος με την ψυχραιμία του και ένας εθελοντής φίλος χωρίς βατραχοπέδιλα, χωρίς τίποτα, μόνος, και αυτός κινδύνευσε. Ουδείς άλλος δεν έκανε, ούτε σκέφτηκε να πιάσει ένα σωσίβιο μέσο, ένα ζευγάρι βατραχοπέδιλα.
Εμένα συγκεκριμένα με έβγαλε ο συνεπιβάτης μου.
Έπρεπε κάποια στιγμή να κολυμπήσουμε, αφού ανακτήσουμε από το σοκ την αυτοπεποίθησή μας, δυνάμεις. Λέγαμε πως θα το κάνουμε - βλέπαμε τον κόσμο και ερχότανε και περιμέναμε κάποια βοήθεια απ' έξω.
Κάποια στιγμή αποφασίσαμε να πέσουμε. Ο τέταρτος που αγνοείται δεν έπεφτε. Και έφτασε μέχρι τα βράχια, εκεί δεν τον έβλεπα και εγώ. Τα βράχια είναι εκεί που δένουν τα καραβάκια, δίπλα στο λιμάνι.
Δεν κατέβαινε. Του φώναζα "Γιώργο, πέσε για να κολυμπήσουμε να βγούμε και να δούμε πώς θα βγούμε". Δεν έπεφτε. Είχε το σκυλάκι του μαζί… Κάτι ακούστηκε… Όλα τα άλλα είναι φλου, δεν ξέρω λεπτομέρειες. Από την ώρα που εγκαταλείψαμε το σκάφος, δεν ξέρω τίποτα. Ο Γιώργος έμεινε. Τη συνέχεια όσο αφορά στον Γιώργο δεν την ξέρω με λεπτομέρειες».
- «Μετά κολυμπήσατε ;».
- «Μόνοι μας. Και εγώ. Επειδή τα ρεύματα από έξω προς τα μέσα μας ξανα-απομακρύνανε από τη στεριά, ο φίλος και συνεπιβάτης του σκάφους βγήκε έξω, ζητούσε επίμονα ένα ζευγάρι βατραχοπέδιλα για να σώσει τον Γιώργο που τον είδε, και δεν υπήρχαν βατραχοπέδιλα, δεν υπήρχε σωσίβιο. Ένας άλλος που έχει μάντρα πήγε και έφερε ένα σωσίβιο και με αυτό έβγαλε και εμένα που ήμουν στα 100 μέρα».
- «Μέχρι τότε λιμενικές Αρχές δεν υπήρχαν εκεί;».
- «Υπήρχανε μια χαρά. Τα βιντεάκια και οι φωτογραφίες ήταν τραβηγμένα πεντάμορφα. Όλα τα παραφερνάλια ήταν μια χαρά.
Ως προς το να αποφασίσουν να κάνουνε κάτι να σώσουμε τον άνθρωπο δεν είδα κάτι - δεν ξέρω αν είδατε εσείς. Εμείς δεν το είδαμε
Όλοι επικαλούνται ότι οι συνθήκες ήτανε κακές. Αν ήτανε κακές για όλους εκτός από τον Μανόλη ο οποίος μπήκε για να βγάλει εμένα, τότε έχουμε ειδικού τύπου συνθήκες που είναι προσωπικές απόλυτα για τον καθένα μας.
Ξαναμπήκε κουρασμένος-ταλαιπωρημένος και εμένα και τον εθελοντή που μπήκε μόνος του να βοηθήσει, χωρίς βοήθεια - εννοώ πέδιλα και τέτοια.
Παρακολουθούσανε 500 άνθρωποι από την παραλία τέσσερις ανθρώπους στην ουσία αβοήθητους, λες και ήτανε το μνημόνιο της τρόικας - έτσι παρακολουθούσαμε και τους ναυαγούς. Αδρανείς δηλαδή, αδρανείς».
Πηγή : Νέα Κρήτη
