και με βωμολοχίες, που δεν αρμόζουν στα κρητικά ήθη και ιδανικά, επιχειρεί να προκαλέσει για να "πουλήσει".
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της απόφοιτης
Μουσικολογίας-Βυζαντινού και Ευρωπαϊκού Τμήματος Μαρίνας Στεφανάκη. Με
άρθρο που έστειλε στη "Ν.Κ.", και το οποίο έχει τον τίτλο "Απαγορευμένες
βωμολοχίες απειλούν την παράδοση", κάνει λόγο για απέλπιδα προσπάθεια
του καλλιτέχνη να ξαναβγεί στο προσκήνιο, γελοιοποιώντας τις κρητικές
μαντινάδες.
Το πλήρες κείμενό της έχει ως εξής: «Στη σημερινή πραγματικότητα,
όπου η μουσική ακούγεται με τα μάτια, με ένα κοινό τέμπο υπολογιστή,
καθώς και με χυδαίους στίχους για όλα τα τραγουδάκια, αναρωτιέμαι: ενώ
διανύουμε περίοδο μαζικής κρίσης, δε θα "έπρεπε" να ανθίζουν οι τέχνες,
κατ' επέκταση και η μουσική, ως καταλύτες πνευματικής αφύπνισης;
Αναμφίβολα, τα γεγονότα της ιστορίας αυτό αποδεικνύουν... Ένα από
τα άπειρα παραδείγματα αποτελεί ο Βιτσέντζος Κορνάρος, που γύρω στα μέσα
του 17ου αι., όταν άρχισε δηλαδή η πολιορκία του Ηρακλείου από τους
Οθωμανούς, άρχισε και η δράση του. Οι σημερινοί, όμως, Νεοέλληνες - έτσι
για διαφορά - ενώ πυροβολούμαστε από ψυχρές δυτικές σφαίρες, χαμπάρι
δεν παίρνουμε και το έχουμε ρίξει στην "τρέλα", όπως χαρακτηρίζει ένα
Τσα-κάλι. Αναντίρρητα, ειδικά τώρα, έχουμε ανάγκη από χιούμορ, γι' αυτό
και οτιδήποτε (φαινομενικά) κεφάτο έχει μεγάλη απήχηση. Αυτό όμως το
(φαινομενικά) κεφάτο πόσο αντικειμενικά μπορούμε να κρίνουμε ότι είναι
όντως κεφάτο, αφού με την τόση αποχαύνωση που έχουμε υποστεί καλά-καλά
δεν μπορούμε να καταλάβουμε τη μεθοδική πολιτική υποδούλωσή μας; Μέχρι
πότε θα αρέσει στην πλειοψηφία κάτι που για τη μειοψηφία ξεπερνάει τα
όρια του σεβασμού;
Επιτρέψτε μου να ανήκω στη μειοψηφία και να θίγομαι όταν ακούω να
εξευτελίζεται η παράδοση του τόπου μου, επειδή ένα Τσα-κάλι (πιθανόν,
επηρεασμένο από έναν άγνωστο ηθοποιό, μέχρι τη στιγμή που σε ένα video
του στο youtube καυτηρίαζε τους Κρητικούς για την «λουκομόσκονη» που
παράγουν...), αν και δεν τον ενδιαφέρουν τα νούμερα (όπως ισχυρίστηκε)
και ενώ είχε χαθεί από το μουσικό προσκήνιο, όλως τυχαίως σκέφτηκε κάτι
που θα "πουλήσει", δηλαδή την κουζουλάδα, γελοιοποιώντας τις κρητικές
μαντινάδες με βωμολοχίες.
Φαίνεται είναι της μόδας να υποδαυλίζεται οτιδήποτε γνήσιο σήμερα.
Βέβαια, δίνουν την αφορμή και ορισμένοι "παραδοσιακοί τραγουδιστές", οι
οποίοι, ενώ εισάγουν στα κρητικά ακούσματα pop-rap τόνους, πλασάρουν
ταμπέλες παράδοσης, καθώς και οι καπετάνιοι του βουνού, που βουλιάζουν
με τα νταηλίκια τους τη χάρη του νησιού μας.
Η κρητική μαντινάδα, από τα πρωτο-βυζαντινά χρόνια, διακρίνεται για
την ιδιάζουσα έκφραση, αντανακλώντας σκέψεις, συναισθήματα και
φιλοσοφίες, συνοδεύοντας τους Κρητικούς σε κάθε πτυχή της ζωής τους.
Αλίμονό μας αν σήμερα φθείρουμε την όποια παράδοση μάς ξεχωρίζει σαν
λαό, προκειμένου να κάνουμε το "κομμάτι" μας. Θα μου πείτε, αυτό τραβάει
την πλειοψηφία και πως η πλειοψηφία έχει δίκιο. Ως αντίλογος,
επεμβαίνει η ίδια η ιστορία... Από τους πολλούς, λίγοι ξεχωρίζουν σε
κάθε τομέα και, ενώ κάποιοι μπορούν να κάνουν τη διαφορά, επιλεγούν το
δρόμο των πολλών.
(Καλά ξετελέματα, που λένε και στο χωριό μου).
Σα θες την κουζουλάδα να κρατήσεις,
Αξίες και ιδανικά να μην ποδοπατήσεις,
Παραδόσεις χρόνων να μην εξευτελίσεις,
Και με ταλέντο ήθους τόλμα να επαναστατήσεις.
Με μαντινάδα απαντά ο τραγουδιστής
Να υπογραμμίσουμε πως το τραγούδι ανέβηκε στην προσωπική σελίδα του
Γιώργου Τσαλίκη στο Facebook, με τον ίδιο μάλιστα να προειδοποιεί πως
το "Απαγορευμένο" προορίζεται μόνο για ενηλίκους. Θέλοντας μάλιστα να
προλάβει αντιδράσεις και παρατράγουδα, κάλεσε με μια μαντινάδα τους
Κρητικούς να διασκεδάσουν με το τραγούδι και να μην το πάρουν "στραβά".
Συγκεκριμένα έγραψε: «Με σεβασμό και αγάπη στην Κρήτη, με σκυμμένο
το κεφάλι στην υπέροχη ιστορία των μαντινάδων, παίρνουμε την ιδέα και
την προσαρμόζουμε στη δική μας και δική σας ανάγκη για κέφι και
εκτόνωση. Αδελφέ μου Κρητικέ... Η Κρήτη έχει λεβεντιά και εμείς μεγάλη
τρέλα, μην πάρεις τίποτα στραβά και στην παρέα έλα».
Πηγή : Νέα Κρήτη