Στη ΣΗΤΕΙΑ 21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ – ΠΟΛΥΚΕΝΤΡΟ – ΩΡΑ 7.30 μ.μ.
Στα πλαίσια της κοινωνικής του προσφοράς το Θέατρο σε σχέση και με την οικονομική κρίση κατά τη χειμερινή περίοδο μείωσε τις τιμές των εισιτηρίων του από 15 Ευρώ σε 12 Ευρώ το κανονικό και από 10 Ευρώ σε 8 Ευρώ το μαθητικό-φοιτητικό-πολυτεκνικό.
ΙΣΧΥΟΥΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ Ο.Γ.Α.
Η σκηνοθεσία, η μετάφραση και η δραματουργική επεξεργασία είναι του Γιάννη Ιορδανίδη, τα σκηνικά και τα κοστούμια του Γιώργου Λυντζέρη, οι φωτισμοί της Κατερίνας Μαραγκουδάκη. Mουσική επιμέλεια-βοηθός σκηνοθέτη: Αλέξανδρος Νταβρής.
Τους ρόλους του έργου ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Ζαχαρίας Ρόχας (Γκούσταβ), Αγάπη Μανουρά (Θέκλα), Μιχάλης Μαρκάτης (Άντολφ).
Πρόκειται για μια «τραγική κωμωδία», όπως χαρακτηρίζει το έργο ο ίδιος ο συγγραφέας, που έχει για κεντρικό θέμα τις σχέσεις και τις συγκρούσεις των δύο φύλλων που στοίχειωσαν σχεδόν όλη του τη δραματουργία αλλά και τη ζωή του.
«Οι Δανειστές», γραμμένοι το 1888 - την ίδια χρονιά που ο Στρίντμπεργκ έγραψε το «Δεσποινίς Τζούλια» και έναν χρόνο μετά το αυτοβιογραφικό «Η Απολογία Ενός Τρελού»- ήταν το αγαπημένο του έργο. Ο ίδιος σημειώνει: «Οι Δανειστές είναι το πιο ώριμο έργο μου και πέρα για πέρα μοντέρνο, ανθρώπινο, συναρπαστικό... Τα τρία πρόσωπα είναι ελκυστικά και έχουν αμείωτο ενδιαφέρον απ' την αρχή ως το τέλος. Πρόκειται για ένα έργο διαχρονικό αφού μιλάει για τη σύγκρουση του άνδρα με τη γυναίκα, επιτυγχάνοντας μια ουσιαστική σκιαγράφηση των δύο φύλλων πέρα από συμβατικότητες».
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Δύο άντρες, ένας καθηγητής νεκρών γλωσσών, ο Γκούσταβ, κι ένας καλλιτέχνης, ο Άντολφ γνωρίζονται σ' ένα ξενοδοχείο ενός παραθαλάσσιου θέρετρου. Ο Άντολφ, θεωρώντας τον Γκούσταβ έμπιστο, αρχίζει να του μιλάει ανοιχτά για τη γυναίκα του, τη Θέκλα. Η συζήτηση γρήγορα φτάνει σ' ένα σχέδιο πού θα μπει αμέσως σ' εφαρμογή. Ο Άντολφ θ' αλλάξει συμπεριφορά απέναντι στη γυναίκα του, σε μια προσπάθειά του να της επιβληθεί, ενώ ο Γκούσταβ θα κρυφακούει. Όταν αργότερα ο Γκούσταβ θα εμφανιστεί στην Θέκλα, ο Άντολφ θα είναι εκείνος που θα κρυφακούει.
Στόχος του Γκούσταβ είναι να παρασύρει τον Άντολφ στην αμφιβολία για την πίστη της γυναίκας του. Ποιός όμως είναι πραγματικά αυτός ο καθηγητής που ταξιδεύει με ψευδώνυμο και μπαίνει ανάμεσα στο ζευγάρι;
Σ' αυτό το σκληρό παιχνίδι εξουσίας τα τρία πρόσωπα εκδικούνται, εξομολογούνται, έρχονται αντιμέτωπα με το παρελθόν και τα "ανεξόφλητα" χρέη τους. Αλλάζουν συνεχώς ρόλους παίζοντας πότε το θύμα και πότε το θύτη μέσα σε κωμικοτραγικές καταστάσεις.
Οι μάσκες όμως κάποια στιγμή πέφτουν και οι χαρακτήρες φτάνοντας στα άκρα, προχωρούν πια σε μια κατά μέτωπο σύγκρουση μέσα σ' ένα βίαιο και δίχως διέξοδο σχήμα, το "τρίγωνο".
Ένα πολύ σύγχρονο έργο μέσα από μια σύγχρονη σκηνοθετική ματιά.
Η θεατρολόγος Ελένη Βαροπούλου γράφει: «Η δραματική παραγωγή του Στρίντμπεργκ -58 θεατρικά έργα- είναι άρρηκτα δεμένη με τα προσωπικά του πάθη, τα βιώματα, τις αλλαγές κοσμοθεωρίας. Στα Στριντμπεργκικά δράματα ο λόγος των προσώπων είναι ταυτόσημος με τον λόγο του συγγραφέα. Ο Στρίντμπεργκ μεταπλάθει αδιάκοπα τις αναμνήσεις, τις εντυπώσεις, τις εμπειρίες της προσωπικής του ζωής. Το υλικό είναι πάντα αυτοβιογραφικό. Αλλάζουν μονάχα η διάθεση, η στάση απέναντί του και αναγκαστικά η δραματική τεχνική. Ο συγγραφέας στρέφεται διαρκώς γύρω από τον εαυτό του. Δεν κοιτάζει τα κοινωνικά προβλήματα με την ιδιότητα του παρατηρητή, όπως ο Χάουπτμαν ή ο Ίψεν, αλλά ξαναζεί βίαια οτιδήποτε τον σημάδεψε εσωτερικά. Το Εγώ του βρίσκεται μόνιμα στο Κέντρο του Δράματος. Ανανεώνεται όμως από το ένα έργο στο άλλο, γιατί ντύνεται κάθε φορά με αλλιώτικο ένδυμα».
Πηγή : Ανατολή
