Το αργότερο μέχρι τις 20 Νοεμβρίου αναμένεται να συνεδριάσει η διοίκηση της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Ηρακλείου για τις νέες τιμές του ελαιολάδου, ενώ για μια χρονιά ακόμη θα γίνει η προσπάθεια για ενιαία στάση μεταξύ των τεσσάρων δευτεροβάθμιων συνεταιριστικών οργανώσεων του νομού, με τους ελαιοπαραγωγούς πάντως φέτος να μην τρέφουν αυταπάτες για τα εξευτελιστικά επίπεδα που διαμορφώνονται τόσο στο κλείσιμο της χρονιάς για το περυσινό λάδι, όσο και στην έναρξη της νέας ελαιοκομικής περιόδου.
Πάντως, λίγες μέρες απομένουν από την έναρξη της νέας συγκομιδής του ελαιοκάρπου στο νομό Ηρακλείου και οι τιμές "δε λένε" να ξεκολλήσουν από τα επίπεδα των 2,10 με 2,20 ευρώ το κιλό στην οξύτητα 0,3, αλλά ακόμη και στο φρέσκο λάδι στην Πελοπόννησο το 2,45 στο λάδι των Αγίων Αποστόλων ισοδυναμεί περίπου με τα 2,20 ευρώ για το λάδι της Κρήτης, λόγω της διαφοράς της τιμής που πάντα υπάρχει στο προϊόν της μαυρολιάς και του κρητικού ελαιολάδου.
«Υπάρχει βεντέμα... δυστυχώς», έχουν φτάσει στο σημείο να λένε φέτος στα χωριά οι ελαιοπαραγωγοί της Κρήτης, αφού η "βεντέμα" συμπίπτει με μια παραγωγική περίοδο που φαίνεται να είναι τόσο κακή όσο πέρυσι ή ακόμα και χειρότερη, αν τελικά επιβεβαιωθούν οι φόβοι που εκφράζουν άνθρωποι που γνωρίζουν καλά την αγορά του ελαιολάδου. Μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου αναμένεται να ανοίξουν σταδιακά και τα ελαιουργεία των συνεταιρισμών και των ιδιωτών, αλλά μέσα σε μια προβληματική κατάσταση, που δε φαίνεται να βελτιώνεται τόσο στην Ελλάδα όσο και σε Ιταλία και Ισπανία.
Για ΟΑΣΝΗ
Την ίδια ώρα, οι αγρότες στα χωριά εκφράζουν μεγάλη αγανάκτηση για τη φετινή "σιγή ιχθύος" που τηρούν οι συνδικαλιστές της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Ν. Ηρακλείου. Το Φεβρουάριο του 2009, για πολύ λιγότερα προβλήματα, μας έβγαλαν στους δρόμους και μας ανέβασαν μέχρι και τον Πειραιά, φέρνοντάς μας αντιμέτωπους με τα ΜΑΤ. Φέτος, από τη στιγμή που άλλαξε η κυβέρνηση, δεν ξαναέβγαλαν σφήνα;», είναι η μόνιμη κουβέντα των αγροτών στα καφενεία των χωριών. Στο μεταξύ, χθες ο πρόεδρος της ΟΑΣΝΗ Ζαχαρίας Σπυριδάκης, σε επικοινωνία του με την εφημερίδα μας, διέψευσε ότι δεν επανεξελέγη από τον αγροτικό σύλλογο και τον αγροτικό συνεταιρισμό της περιοχής του, απαντώντας μας τηλεφωνικά ότι απλά δε θέλησε ο ίδιος ετούτη τη φορά να βάλει υποψηφιότητα.
Η πολυδιάσπαση των μονάδων εμπορίας ελαιολάδου στην Κρήτη αποτελεί - σύμφωνα με την άποψη του επιστημονικού υπεύθυνου του Συνδέσμου Ελαιοκομικών Δήμων Κρήτης Νίκου Μιχελάκη - ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που δημιουργούν συνθήκες πτώσης των τιμών παραγωγού ελαιολάδου. Όπως έχουμε ξαναγράψει, ο γνωστός επιστήμονας ζητάει να αποκτήσει η αγορά του κρητικού ελαιολάδου μια "καλλικρατική" μορφή ώστε να επιτρέψει τη συγκέντρωση της προσφοράς σε μικρό αριθμό μεγάλων μονάδων σε όλη την Κρήτη.
Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΣΕΔΗΚ, οι πωλητές ελαιολάδου στην Κρήτη ανέρχονται σήμερα σε περίπου 600 (560 ελαιουργεία + 10 ΕΑΣ + 30 έμποροι). «Πρέπει να βρεθεί τρόπος, προς το συμφέρον το δικό τους και των ελαιοπαραγωγών, να συγχωνευτούν σε 10 το πολύ μονάδες σε όλη την Κρήτη ώστε κάθε μια να έχει δυναμικότητα περίπου 10 χιλ. τόνων», μας είχε πει ο κ. Μιχελάκης. «Λίγες και μεγάλες διεθνείς αγροδιατροφικές αλυσίδες ελέγχουν το 70%-80% της παγκόσμιας αγοράς, λειτουργούν σαν ολιγοπώλια και καθορίζουν τις τιμές, χωρίς κανένα ανταγωνισμό μεταξύ τους, όσο μπορούν χαμηλότερες», μας είπε προ ημερών ο κ. Μιχελάκης.
Για την εσωτερική αγορά στην Κρήτη, τα στοιχεία του ΣΕΔΗΚ αναφέρουν ότι τα 560 ελαιοτριβεία «συνήθως πωλούν ("κόβουν") το ελαιόλαδο μετά από συνεννόηση με τους παραγωγούς, αλλά δε λείπουν, ως φαίνεται, και οι περιπτώσεις που πωλήσεις γίνονται και χωρίς συνεννόηση, καθώς και περιπτώσεις αδυναμίας εξόφλησης ή και περιπτώσεις πτώχευσης ελαιουργείων. Οι πωλήσεις από τα ελαιοτριβεία γίνονται σε ποσότητες βυτίων (25-30 τόνων), συνήθως με τιμολόγια τρίτων, ενώ η πληρωμή γίνεται είτε άμεσα είτε με επιταγές σε μεταγενέστερο χρόνο. Διαπραγμάτευση δε γίνεται, αφού οι ενδιάμεσοι απολαμβάνουν τις προμήθειές τους μάλλον ανεξάρτητα από τις τιμές και αρκετές φορές οι πωλήσεις γίνονται και κάτω από την πίεση να αδειάσουν οι δεξαμενές. Έτσι, οι τιμές που διαμορφώνονται δεν είναι οπωσδήποτε οι καλύτερες για τους ελαιοπαραγωγούς»!
Πηγή : Νέα Κρήτη
