Συγκίνηση επικράτησε το πρωί της Κυριακής στους Πεύκους Σητείας, όπου συγγενείς, φίλοι και κάτοικοι της περιοχής συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν τη μνήμη του Γιώργου Μαζωνάκη, στον τόπο που ο ίδιος είχε επιλέξει ως προσωπικό του ησυχαστήριο.
Το μνημόσυνο τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, παρουσία κατοίκων του χωριού και ανθρώπων που θέλησαν να αποτίσουν φόρο τιμής στον καλλιτέχνη και να σταθούν κοντά στους δικούς του ανθρώπους.
Ακολούθησε τρισάγιο έξω από το σπίτι του στους Πεύκους, έναν χώρο με ιδιαίτερη σημασία για τον ίδιο. Επρόκειτο για την παλιά φάμπρικα του χωριού, την οποία αγόρασε και αναμόρφωσε, διατηρώντας τα παραδοσιακά χαρακτηριστικά της, με πέτρα και χαμηλά ταβάνια. Ο Γιώργος Μαζωνάκης ήθελε να μετατρέψει το συγκεκριμένο σπίτι στο προσωπικό του καταφύγιο, μακριά από τη δημοσιότητα.
Για τους ανθρώπους των Πεύκων, ωστόσο, ο Γιώργος δεν ήταν ο γνωστός τραγουδιστής που γνώριζε όλη η Ελλάδα. Ήταν ο γείτονας, ο φίλος και ένας άνθρωπος του χωριού. Αυτό περιγράφει και ο Φάνης, ένας από τους γείτονές του, μιλώντας για τη σχέση που είχε αναπτύξει με την τοπική κοινωνία.
«Καλός γείτονας, καλός φίλος, αγαπητός σε όλο το χωριό», αναφέρει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας έναν άνθρωπο που είχε αγαπήσει ιδιαίτερα την Κρήτη και ονειρευόταν την ημέρα που θα μπορούσε να αφήσει πίσω του τις επαγγελματικές υποχρεώσεις και να εγκατασταθεί μόνιμα στους Πεύκους.
Όπως θυμάται, οι καθημερινές στιγμές του Μαζωνάκη στο χωριό ήταν απλές. Οι γείτονες του πήγαιναν καφέ στο μπαλκόνι του, ενώ άλλες φορές τον συναντούσαν στο διπλανό μαγαζί. Είχε επιλέξει να μετατρέψει την παλιά φάμπρικα σε σπίτι, κρατώντας αναλλοίωτο τον χαρακτήρα του κτίσματος.
«Ήθελε να καταλήξει εδώ στη ζωή του, να γίνει το ερημητήριο του. Δεν πρόλαβε να χαρεί ιδιαίτερα το σπίτι», σημειώνει ο γείτονας του, περιγράφοντας έναν άνθρωπο ιδιαίτερα ανοιχτό και προσιτό.
Η σχέση του με το χωριό δεν περιοριζόταν, όμως, στην καθημερινότητα. Ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε έντονη παρουσία και στις θρησκευτικές στιγμές των Πεύκων. «Θα έρθω να γίνω ψάλτης στο χωριό», έλεγε χαρακτηριστικά, ενώ επισκεπτόταν συχνά την εκκλησία, περνούσε το Πάσχα στους Πεύκους και συμμετείχε στις νυχτερινές επισκέψεις στο μοναστήρι στον Καψά.
Για τους κατοίκους του χωριού, η απώλειά του είναι κυρίως η απώλεια ενός δικού τους ανθρώπου. «Για όλους εμάς ήταν ο Γιώργος. Δεν ήταν ο Γιώργος Μαζωνάκης που ήταν για τους υπόλοιπους», είναι η χαρακτηριστική φράση του γείτονά του, που αποτυπώνει τη διαφορετική σχέση που είχε δημιουργήσει με την τοπική κοινωνία.
Ακούστε την χαρακτηριστική μαρτυρία του γείτονα του στο neakriti.gr:
Πηγή : Νέα Κρήτη
