Μαζί με τους Συνοδούς Βουνού της Σητείας και τους σπουδαστές του τμήματος «Συνοδοί Βουνού» του ΣΑΕΚ Σητείας, που αυτή τη περίοδο ολοκληρώνουν την πρακτική τους εξάσκηση στο Γεωπάρκο της Σητείας, γιορτάσαμε την Παγκόσμια Ημέρα Σπήλαιων και τα Καρστικών Τοπίων, περπατώντας στο ποιο ενδιαφέρον Καρστικό τοπίο του Γεωπάρκου, κυρίως λόγο των πολλών σπηλαίων και των Καρστικών γεωμορφών .
Το Παγκόσμιο Γεωπάρκο UNESCO της Σητείας, αναπτύσσεται στο μεγαλύτερο μέρος του σε ένα έντονα καρστικοποιημένο τοπίο, κυρίως λόγο των πετρωμάτων που κυριαρχούν στην περιοχή και είναι αυτά της ενότητας της Τρίπολης, που παρουσιάζουν πολύ έντονα φαινόμενα καρστικής διάβρωσης, φιλοξενώντας σχεδόν το σύνολο των καρστικών γεωμορφών όπως τα σπήλαια και τα φαράγγια, ενώ δημιουργούν τους υδροφόρους ορίζοντες της περιοχής. Οι γεωμορφές αυτές περιλαμβάνουν καρστικά έγκοιλα όλων των διαστάσεων (οροπέδια, πόλγες, δολίνες, οπές), καθώς και τις επιφανειακές γλυφές. Στις υπόγειες καρστικές γεωμορφές περιλαμβάνονται τα σπήλαια και τα καρστικά φρέατα, καθώς και οι καταβόθρες.
Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των σπηλαίων της περιοχής είναι ότι παρουσιάζουν μικρό επιφανειακό άνοιγμα με πολύ μεγάλες κλίσεις και σε πολλές περιπτώσεις, πολύ μεγάλο μήκος που προχωράει βαθιά στα έγκατα της Γης. Χαρακτηριστικό είναι το σπήλαιο του Άνω Περιστερά, όπου η μέχρι σήμερα η χαρτογράφηση έχει ξεπεράσει τα τα 8.247 μέτρα υπόγειου ποταμιού. Άλλο παράδειγμα αποτελεί το σπήλαιο των Πελεκητών, το οποίο, εκτός από τη μεγάλη αισθητική του αξία, τον πλουσιότατο διάκοσμο που καλύπτει σχεδόν όλες τις αίθουσες και τη μεγαλύτερη αίθουσα που υπάρχει σε σπήλαιο της Κρήτης, είναι από τα σπουδαιότερα αρχαιολογικά σπήλαια της περιοχής, καθώς σ' αυτό βρέθηκαν ίχνη κατοίκησης από τη νεολιθική εποχή.
Στο Γεωπάρκο της Σητείας έχουν καταγραφεί περισσότερα από 700 σπήλαια, με τα 160 από αυτά να είναι χαρτογραφημένα κυρίως από τις σπηλαιολογικές ομάδες της Ελλάδας και της Γαλλίας που δραστηριοποιούνται για πολλά χρόνια στην περιοχή.
Κανένα από τα σπήλαια του Γεωπάρκου δεν έχει αξιοποιηθεί τουριστικά.
Το γεγονός αυτό, όχι μόνο δεν τους στερεί, αλλά αντιθέτως μεγιστοποιεί την αξία τους καθώς ο επισκέπτης, βιώνει η μαγεία και το δέος της εξερεύνησης και της ανακάλυψης.
Σε αυτό το σπάνιο τοπίο του Γεωπάρκου με τα πολλά φαράγγια και τους κρημνούς φιλοξενούνται πολλά σπάνια ενδημικά είδη χλωρίδας αλλά και σπάνια αρπακτικά πουλιά.
Αυτό το τοπίο έχουμε χρέος να τα διαφυλάξουμε και να το προστατεύσουμε. Είναι το μέλλον αυτού του τόπου .
