Αν υπάρχει ένα έργο που συμπυκνώνει την κατάσταση και την αποδιοργάνωση των δημόσιων υποδομών, αυτό είναι ο ΒΟΑΚ, στο τμήμα που κατασκευάζεται στο Λασίθι. Εχουμε αναρτήσει αρκετά σχετικά με το θέμα άρθρα1, συνεχίζουμε, και προσπαθούμε να πιέζουμε μέσω της δημοσιότητας για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για ολόκληρο το Λασίθι.
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι ο ΒΟΑΚ είναι ένα ζωτικής σημασίας αναπτυξιακό έργο για ολόκληρη την Κρήτη. Φτάσαμε όμως στο σημείο να πανηγυρίζουμε για την παράδοση πετσοκομμένου τμήματος. Αντί να απαιτούμε έναν σύγχρονο, ασφαλή και ολοκληρωμένο αυτοκινητόδρομο όπως ακριβώς σχεδιάστηκε, μας καλούν να χειροκροτήσουμε για μισά έργα, κομμένους κόμβους και λειψές λύσεις.
Ζούμε καταστάσεις παράνοιας. Την ώρα που η ηγεσία του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών εξαγγέλλει την παράδοση 10 χιλιομέτρων μέχρι τα τέλη Αυγούστου, παρουσιάζοντάς τα ως “πιλότο”, η πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες και η τοπική οικονομία είναι εφιαλτική.
Ποια είναι η ψυχρή πραγματικότητα;
- Χορός εκατομμυρίων στους εργολάβους: Το ελληνικό δημόσιο εγκρίνει αποζημίωση-μαμούθ ύψους 97 εκατομμυρίων ευρώ στον ανάδοχο για καθυστερήσεις με υπαιτιότητα του Δημοσίου στις απαλλοτριώσεις. Αν σε αυτά προστεθούν και τα 21 εκατομμύρια ευρώ που έχουν ήδη καταβληθεί, το κράτος μοιράζει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για έργα που έπρεπε να έχουν τελειώσει, την ώρα που οι πολίτες πληρώνουν το μάρμαρο.
- Πετσοκομμένο αντικείμενο και χαμένα εκατομμύρια: Εξαιτίας της αδυναμίας απορρόφησης εντός των σφιχτών προθεσμιών του Ταμείου Ανάκαμψης, το έργο ακρωτηριάζεται. Αφαιρούνται 38 εκατομμύρια ευρώ από την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, 4 χιλιόμετρα μένουν εκτός RRF, ενώ οι ζωτικής σημασίας ανισόπεδοι κόμβοι Αγίου Νικολάου και Νεάπολης πετσοκόβονται ή παραπέμπονται στις αόριστες προφορικές υποσχέσεις για μελλοντική κάλυψη από εθνικούς πόρους.
- Νέες παρατάσεις για Οκτώβριο του 2027: Ενώ υπόσχονταν ολοκλήρωση, δίνεται νέα παράταση, μεταθέτοντας την παράδοση του τμήματος των μόλις 14 χιλιομέτρων για τον Οκτώβριο του 2027.
- Πριμ έγκαιρης ολοκλήρωσης σε καθυστερημένο έργο: Το αποκορύφωμα της πρόκλησης είναι ότι το Δημόσιο, αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη των καθυστερήσεων, διατηρώντας το δικαίωμα των εργολάβων να λάβουν ακόμα και πριμ έγκαιρης ολοκλήρωσης! Δηλαδή, για ένα έργο με παρατάσεις, υπερβάσεις και πετσοκομμένο αντικείμενο, οι εργολάβοι όχι μόνο αποζημιώνονται αδρά, αλλά είναι πιθανόν να επιβραβευτούν με μερικά εκατομμύρια!
- Αδιαφορία για τον τουρισμό και ταλαιπωρία εν μέσω Αυγούστου: Αντί να υπάρξει διευκόλυνση κατά την τουριστική περίοδο, ο ΒΟΑΚ κλείνει συνεχώς στην αιχμή του καλοκαιριού. Η πολύωρη ταλαιπωρία και οι εκτροπές κυκλοφορίας λειτουργούν αποτρεπτικά για τους επισκέπτες και επιφέρουν πλήγμα στην τοπική αγορά, μόνο και μόνο για να εξυπηρετηθεί το χρονοδιάγραμμα των εργολάβων και το πριμ που διεκδικούν.
- Η συνενοχή της σιωπής: Το πιο εξοργιστικό είναι η στάση των τοπικών βουλευτών και της αυτοδιοίκησης. Παρακολουθούν ως θεατές το συστηματικό κουτσούρεμα του κατασκευαζόμενου έργου, χωρίς να απαιτούν άμεση εξασφάλιση κονδυλίων για τους κόμβους. Παράλληλα έπρεπε να πιέσουν να σταματήσει ο αποκλεισμός του νομού μέσα στον Αύγουστο. Δεν μπορεί ο κυβερνητικός βουλευτής να σιωπά, να αποδέχεται το πετσόκομμα και την ζημιά στον τουρισμό, και να μην έχει πάρει θέση.
Ο διαρκής εμπαιγμός και η χαμένη ευκαιρία του Λασιθίου
Φτάσαμε στο σημείο μηδέν.
Ο εμπαιγμός έχει ξεπεράσει κάθε όριο, καθώς οι πολίτες του Λασιθίου
καλούνται να ανεχτούν μια πραγματική οδύσσεια, με κλειστούς δρόμους,
πολύωρες καθυστερήσεις και επικίνδυνες παρακάμψεις στην καρδιά της
τουριστικής περιόδου, μόνο και μόνο για να στηθεί μια φιέστα παράδοσης
τμήματος του πετσοκομμένου έργου.
Το πιο προκλητικό όμως, είναι η αλόγιστη σπατάλη του
δημόσιου χρήματος. Η εκτόξευση του κόστους κατά δεκάδες εκατομμύρια
ευρώ σε αποζημιώσεις, ρήτρες και υπερβάσεις. Χρήματα που χαρίζονται
απλόχερα, σε μεγέθη που θα μπορούσαν να είχαν χρηματοδοτήσει την κατασκευή του μισού ΒΟΑΚ μέχρι τη Σητεία!
Αντί να βλέπουμε τον σύγχρονο αυτοκινητόδρομο να φτάνει στο ανατολικότερο άκρο του νησιού, παρακολουθούμε εκατομμύρια να εξαφανίζονται σε καθυστερήσεις, κόμβους να ακρωτηριάζονται και το μεγαλύτερο τμήμα του Λασιθίου να καταδικάζεται σε συγκοινωνιακή απομόνωση, μας ζητούν να πανηγυρίσουμε πάνω στα συντρίμμια του αρχικού σχεδιασμού.
Δεν μπορεί να μην υπάρχει κανείς υπεύθυνος.
Οταν ένα κράτος δεν σέβεται τον πολίτη, η ταλαιπωρία βαφτίζεται “ανάπτυξη”, οι αποζημιώσεις των εργολάβων θεωρούνται “κανονικότητα” και οι συνεχείς αναβολές γίνονται συνήθεια. Το Λασίθι δεν αντέχει άλλες υποσχέσεις. Απαιτεί άμεση εξασφάλιση των κονδυλίων για όλους τους κόμβους, διαφάνεια στη διαχείριση του δημοσίου χρήματος και έναν ΒΟΑΚ που να φτάνει μέχρι Σητεία. Μόνο τότε θα δικαιούμαστε να πανηγυρίσουμε.
Πηγή : fonilasithiou.gr
