«Δυστυχώς, ταλαιπωρηθήκαμε πάρα πολύ κι εμείς στη Δημοτική Ενότητα Μακρύ Γιαλού, καθώς μας χτύπησε αυτή η φοβερή θεομηνία λίγες μέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων μας και δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα, ούτε να βοηθήσουμε τους ψαράδες της περιοχής μας, που δεν είχαν πού να δέσουν τα αλιευτικά τους.
Απογοητευτήκαμε από την άρνηση του υπουργείου Ναυτιλίας να διαθέσει το κονδύλι των 124.000 ευρώ αρχικά για να φτιαχτεί σωστά ο κατεστραμμένος μόλος και να γίνει η απάμμωση του αλιευτικού καταφυγίου. Επιμείναμε όμως καταθέτοντας τεκμηριωμένα το αίτημα στο υπουργείο Εσωτερικών, που έστω μετά από δύο χρόνια αναμονής μάς ενέκρινε τα 70.000 ευρώ γιατί είχαμε προχωρήσει με τη συνδρομή της Αντιπεριφέρειας Λασιθίου το περασμένο καλοκαίρι στο έργο της απάμμωσης με χρηματοδότηση από την Περιφέρεια 25.000 ευρώ. Περιμένουμε τις επόμενες μέρες να ξεκινήσει τις εργασίες επισκευής του μόλου ο ανάδοχος, ώστε το ερχόμενο καλοκαίρι να μπορούν να δένουν ξανά σε αυτό το σημείο τα αλιευτικά και τα τουριστικά σκάφη», μας είπε ο αντιδήμαρχος της Δημοτικής Ενότητας Μακρύ Γιαλού κ. Νεκτάριος Παπαδάκης, σημειώνοντας ότι το θέμα της εξεύρεσης χρηματοδότησης είχε αναλάβει και είχε ασχοληθεί πολύ σοβαρά ο πρόεδρος του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου και αντιδήμαρχος Ύδρευσης και Άρδευσης κ. Μιχάλης Μπαχλιτζανάκης.
Στη Βουλή το θέμα από τη βουλευτή Κατερίνα Σπυριδάκη
Με κοινοβουλευτική ερώτηση προς τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκο Πιερρακάκη, και τον υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Βασίλη Κικίλια, η βουλευτής Λασιθίου του ΠΑΣΟΚ, Κατερίνα Σπυριδάκη, έφερε στη Βουλή το κρίσιμο ζήτημα της παρατεταμένης καθυστέρησης υλοποίησης του έργου στον λιμένα Μακρύ Γιαλού Ιεράπετρας, στις αρχές του Γενάρη, ενός έργου που, παρά την πλήρη θεσμική και διοικητική του ωρίμανση, παρέμενε στάσιμο εδώ και 2 χρόνια.
«Αποτελεί έργο στρατηγικής σημασίας για τη Νότια και Νοτιοανατολική Κρήτη, καθώς συνδέεται άμεσα με την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, την προστασία της παράκτιας ζώνης, τη στήριξη της τοπικής οικονομίας, την αλιεία, τον τουρισμό και τη συνολική αναπτυξιακή προοπτική της περιοχής του Μακρύ Γιαλού», αναφέρει χαρακτηριστικά η κ. Σπυριδάκη.
Πώς διαλύθηκε ο μόλος
Στις 8 Ιανουαρίου του 2024 ένα μεγάλο τμήμα στην άκρη του λιμενοβραχίονα του αλιευτικού καταφυγίου Μακρύ Γιαλού διαλύθηκε στην κυριολεξία από τη σφοδρή θαλασσοταραχή που επικρατούσε από τις πρώτες πρωινές ώρες μέχρι τα μεσάνυκτα της προηγούμενης μέρας, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τον ασφαλή ελλιμενισμό όλων των αλιευτικών και τουριστικών σκαφών της περιοχής.
Το αλιευτικό καταφύγιο του Μακρύ Γιαλού τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε πρόβλημα προσάμμωσης, που δεν επέτρεπε στα αλιευτικά σκάφη να εισέρχονται και να εξέρχονται χωρίς να κινδυνεύουν να προσαράξουν στα ρηχά νερά.
«Τα τελευταία τρία χρόνια, ως πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας του Αγίου Στεφάνου Μακρύ Γιαλού βρισκόμουν πάντα εδώ στις προσπάθειες απάμμωσης που κάναμε στο λιμανάκι, γιατί οι βάρκες έμπαιναν δύσκολα και έβγαιναν οριακά λόγω της άμμου που μετέφεραν στο εσωτερικό του θαλάσσια ρεύματα. Παλαιότερα κάναμε την απάμμωση με ειδικό μηχάνημα, που ρουφούσε την άμμο και τη ρίχναμε στην πίσω πλευρά του λιμενοβραχίονα, σε απόσταση 100 μέτρων, αλλά μετά από λίγο καιρό η φουρτούνα έφερνε ξανά την άμμο μέσα στο λιμάνι. Την τελευταία φορά η απάμμωση έγινε με χωματουργικό μηχάνημα (τσάπα) και όχι με αναρρόφηση της άμμου. Η τσάπα είχε μάλλον πλησιάσει κοντά στη βάση του μόλου και είχε αδυνατίσει τις αντοχές του, με αποτέλεσμα να τον σπάσει η φουρτούνα», μας είχε δηλώσει, μεταξύ άλλων, εκείνη τη μέρα στην αυτοψία που κάναμε ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Αγίου Στεφάνου κ. Μανόλης Τσαμπανάκης.
Το έργο της απάμμωσης κλήθηκε εκείνη την περίοδο να επιθεωρήσει ανεπίσημα ο επαγγελματίας δύτης κ. Γιώργος Ξενικάκης, ο οποίος από τότε είχε επισημάνει τον κίνδυνο, το τμήμα αυτό που έσπασε να υποχωρήσει στην πρώτη θαλασσοταραχή επειδή είχαν δημιουργηθεί σπηλαιώσεις στη βάση του μόλου.
Η αυτοψία: Οι εργασίες που απαιτούνται μέχρι την πλήρη αποκατάσταση
Ανήσυχος, το μεσημέρι της Δευτέρας 8 Ιανουαρίου του 2024 ο Γιώργος Ξενικάκης βρέθηκε στον Μακρύ Γιαλό για να διαπιστώσει ότι είχε συμβεί αυτό ακριβώς που είχε επισημάνει μετά τις εργασίες που είχαν γίνει με χωματουργικό μηχάνημα στο λιμανάκι.
«Λίγες μέρες μετά την εκσκαφή, που κατά την άποψή μου και την εμπειρία μου είναι ένας λάθος τρόπος να αδειάζουμε ένα λιμάνι, βούτηξα και είδα ότι είχαν δημιουργηθεί στη βάση της προβλήτας σπηλαιώσεις. Η τσάπα πλησίασε πολύ κοντά στον μόλο και κατέβηκε πιο βαθιά απ’ ό,τι έπρεπε, με αποτέλεσμα να κουφώσει την έδρα, δηλαδή τη βάση του λιμενοβραχίονα. Τότε είχαν δει από τους αρμούς ότι κάτι δεν πάει καλά με το έργο και μου ζήτησαν να βουτήξω για να επιθεωρήσω άτυπα τον βυθό σε αυτό το σημείο... Τους είπα εκείνη τη μέρα ότι, αν δε γίνει άμεσα μια παρέμβαση να ενισχυθεί το έργο και να κλείσουν οι σπηλαιώσεις που είχαν δημιουργηθεί, θα έχουμε πρόβλημα στην πρώτη μεγάλη θαλασσοταραχή. Είχα συστήσει μάλιστα στους καπετάνιους των σκαφών να μην τα δένουν σε αυτό το σημείο.
Θα έπρεπε να αναθέσουν σε ένα συνεργείο, με γνώσεις καταδυτικών εργασιών, να κάνει ένα εξωτερικό καλούπωμα στον πυθμένα με τσιμεντόσακους, με σκυρόδεμα, ξηρό χαρμάνι δηλαδή, να τοποθετηθούν στον βυθό και στη συνέχεια με μια πρέσα να πέσει μπετόν σε όλο το μήκος και το βάθος της σπηλαίωσης, για να μη φτάσουμε σε αυτήν την καταστροφή που βλέπουμε σήμερα. Το κόστος αυτής της παρέμβασης τότε δεν ξεπερνούσε τα 15.000 ευρώ», μας είπε τότε από τον Μακρύ Γιαλό ο επαγγελματίας δύτης κ. Γιώργος Ξενικάκης.
Ζημιές έχει προκαλέσει επίσης η φουρτούνα και σε τμήμα του παραλιακού πεζόδρομου, στα όρια των Δήμων Ιεράπετρας και Σητείας, όπου η φουρτούνα έχει προξενήσει σπηλαιώσεις που έχρηζαν άμεση επισκευή. Αυτές οι μικρές παρεμβάσεις έγιναν σχετικά σύντομα.
Πετάσης Νίκος
Πηγή : Ανατολή
