Τρίτη 23 Απριλίου 2013

Αντίο χωρίς "κλάψες και μιζέρια"

Σύσσωμη η Ιεράπετρα συνόδεψε στην τελευταία του κατοικία το 46χρονο φυσιοθεραπευτή Γιώργο Κουβάκη, η σορός του οποίου ανασύρθηκε από την ομάδα των δυτών του βετεράνου βατραχανθρώπου Νίκου Λαμπράκου το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής, από θαλάσσιο ρήγμα μήκους δύο μιλίων και βάθους 45 μέτρων, στη θέση Περιστεράς, 2,5 μίλια ανατολικά του λιμανιού της πόλης.

Ο 46χρομος φυσιοθεραπευτής ήταν αγνοούμενος από το μεσημέρι της 7ης Απριλίου, για 12 ολόκληρες μέρες, και από τη στιγμή που το μοιραίο φουσκωτό σκάφος μήκους 5,5 μέτρων είχε μείνει ακυβέρνητο και είχε αναποδογυρίσει τη στιγμή που έβγαινε από το λιμάνι με την παρέα του, με προορισμό τη νήσο Χρυσή.

Οι τρεις φίλοι του σώθηκαν, ενώ εκείνος πνίγηκε αφού χτύπησε στα βράχια της αποβάθρας και έχασε τις αισθήσεις του.

Ο αποχαιρετισμός
Στην κηδεία του, που έγινε προχθές το απόγευμα στην Αγία Φωτεινή στα Μανωλιανά, τον αποχαιρέτησαν όλοι όσοι τον είχαν γνωρίσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αλλά και πολλοί που απλά είχαν ακούσει για το μεγαλείο της προσωπικότητάς του και για την ανθρωπιά του.

Όλη η Ιεράπετρα συμπαραστάθηκε στο πένθος της οικογένειας Κουβάκη. Συγκινητικά ήταν τα λόγια που έγραψαν στη σελίδα του στο facebook συγγενείς, φίλοι και γνωστοί.

«Οι κλάψες και η μιζέρια δεν ήταν του γούστου σου, μα ούτε και τρόπος ζωής για σένα», του γράφει η Μαρία Αγιασοφίτη.


«Χαμογελούσαν τα μάτια σου σε κάθε στιγμή της ζωής. Λάτρευες τη θάλασσα, την πόλη μας και το νησί. Αγαπούσες τη μελωδία της αληθινής ζωής και τη συνέθετες με ανθρωπιά, μεγαλοσύνη ψυχής και παλμό καρδιάς. Δοτικός, καλοσυνάτος και βαθιά ανθρώπινος, ανακούφιζες τον πόνο των πολλών συμπολιτών μας, και όχι μόνο, πάντα με αγάπη. Προεξέχεις του θανάτου, φίλε μου, μέσα από την πληγή της δωρεάς... Δεν μπορούμε να σε φέρουμε πίσω...
Μπορούμε όμως να σε περιέχουμε μέσα από τις στιγμές που μοιράστηκες μαζί μας, και που γράφτηκαν ανεξίτηλα μέσα μας, κάνοντάς σε αναντικατάστατο και άφθαρτο μέσα στην καρδιά και την ψυχή όλων μας.

Γιώργη... καλή μετάβαση και καλή αντάμωση, φίλε... κάποια στιγμή σε κάποια άλλη θάλασσα. Αυτής που γαληνεύει με αγάπη απέραντη την ψυχή στους αιώνες».

«Καλό ταξίδι»
Ένας από τους φίλους του, που έχει και εκείνος ως χόμπι τη φωτογραφία, ο Γρηγόρης Σετάκης, γράφει: «Ο Θεός ας αναπαύσει την ψυχή του και ας δώσει δύναμη στην οικογένειά του και στους δικούς του ανθρώπους να συνεχίσουν τον καθημερινό αγώνα της ζωής τους, ακόμα και χωρίς τη φυσική παρουσία του Γιώργου. Έχει κάνει τόσα καλά και τόσους ανθρώπους καλύτερα, που όλοι θα τον θυμόμαστε. Καλό ταξίδι, φίλε συμφωτογράφε. Σε ευχαριστώ για ό,τι απλόχερα μου πρόσφερες».

Μια από τις πολλές συγκινητικές μαντινάδες που αφιερώθηκαν στον αδόκητο χαμό του φυσιοθεραπευτή-βελονιστή με τα μαγικά χέρια είναι και εκείνη της Καλλιόπης Κρασσά, που λέει:
«Καινούργιο λες μεσημβρινό
θα κάτσω να κεντήσω,
να βάλω τις βελόνες σου
να σε γυρίσω πίσω...».

Του Νίκου Πετάση
 
Πηγή : Νέα Κρήτη

Συνολικες προβολες σελιδας